door Teije Brandsma GOMA - Yvan Mukembanyia weet niet of hij blij moet zijn of zich moet schamen. Toen zeven maanden geleden Goma, in Oost-Congo, deels door lava werd verwoest, bleef een klein oppervlak gespaard. Ineens splitste de lava zich, stroomde aan beide zijden langs de huizen van de familie Mukembanyia, en sloot zich weer. "Denkt God dat ik anders ben dan zij die alles verloren?"

Yvan Mukembanyia.

Op 16 januari van dit jaar ontstond een scheur in de grond in de buurt van het vliegveld van Goma. Twintig kilometer van de stad, waar in het verleden honderdduizenden Rwandese vluchtelingen woonden, ligt de vulkaan Nyiragongo. Verhoogde activiteit onder de vulkaan zorgde ervoor dat bodem zich ineens opende, waarna miljoenen kubieke meters lava richting de stad begonnen te stromen.

Yvan Mukembanyia was op die dag bezig met het bouwen van een muur rond zijn huis. In totaal had de familie zeven huizen, die dicht bij elkaar stonden. Zijn oom woonde er samen met twee vrouwen en zijn negen kinderen. Yvan en zijn vrouw woonden er met hun acht kinderen. "Mijn dochter kwam teruggerend van school en riep: 'Papa! Papa! Ze zeggen op school dat de vulkaan is uitgebarsten!'" vertelt Yvan Mukembanyia (42). "Aan de horizon vlogen huizen in brand, ik hoorde explosies. Langzaam rolde er een zee van gloeiend gesteente onze kant op. Ik zei tegen mijn vrouw dat ze direct met zes van onze acht kinderen moest vluchten. Ik bleef nog, samen met de twee oudsten."

Toen de circa drie meter dikke laag lava nog slechts enkele honderden meters van de huizen van de familie Mukembanyia verwijderd was, besloot ook Yvan te vluchten. Er heerste paniek, overal waren rennende mensen te zien. Yvan keerde de volgende ochtend, toen het gesteente tot stilstand was gekomen, terug naar zijn wijk. Er was niets van over.

"Terwijl we verslagen aan de rand van de lava stonden, zei iemand dat er middenin nog een paar huizen overeind waren blijven staan. Misschien heeft die eigenaar magische krachten en wist hij de lava op een afstand te houden. Of misschien heeft God voor hem een wonder gedaan'', zei ik nog tegen de mensen die om me heen stonden".

De eerste overmoedige Congolezen waagden zich een dag later al op de nog gloeiende lava. Zij waren het ook die de huizen van Yvan openbraken en alles van waarde eruit stalen. "Toen ik ontdekte dat mijn spullen gestolen werden, ben ik direct met gevaar voor eigen leven naar mijn huis gegaan. Mijn broek vloog bijna in brand, maar ik haalde het. Van deze zeven huizen van onze familie bleken er nog vijf overeind te staan. Maar alles van waarde was al weg. Meubels, mijn tv, mijn diploma's."

Vervolgens werden ook nog de golfplaten gestolen die de muren en het dak van zijn huizen vormden. Toen was ook Yvan bijna alles kwijt. Lopend op zijn onaangetaste stuk grond, temidden van een schijnbaar eindeloze zee zwart gesteente, vertelt Yvan dat hij hier voorlopig niet zal terugkeren.

zoek naar gerelateerde artikelen

vr 20 september 2002