ROTTERDAM - Bert van Marwijk rekent vanavond in het eerste duel met Juventus niet op Paul Bosvelt. Maandag overleed plotseling de vader van de aanvoerder en die tragische gebeurtenis trok ook een rouwsluier over de selectie. "Toen ik het vertelde in de kleedkamer werd het muisstil. En die sfeer proef je vandaag nog steeds", zei Van Marwijk gisteren. "Voetbal is even totaal onbelangrijk voor hem. Paul bepaalt dan ook zelf wanneer hij terugkomt, maar dat zie ik op zo'n korte termijn niet gebeuren."

Hand in hand kameraden! Thomas Buffel (l) en Chong-gug Song pakken elkaar in het trainingspartijtje bij de hand. (Foto: Fotografie Rob de Jong)

Los van het persoonlijke leed, is het ook bijzonder jammer dat Feyenoord - al twaalf wedstrijden ongeslagen in Europa - een bepalende speler op dit moment moet missen. Na de zege op FC Twente en het daarmee gepaard gaande spel, dacht Van Marwijk snel klaar te zijn. De afwezigheid van Bosvelt noopt hem echter het elftal op een kardinale positie te wijzigen. Logische aanpassing is Brett Emerton naar het centrum te laten verkassen; een positie die hij vorig seizoen al eens naar tevredenheid invulde. Christian Gyan zal daardoor weer op de rechtsbackplaats verschijnen, terwijl Chong-gug Song als middenvelder blijft staan.

De tandem Emerton/Song wordt na die veelbelovende start in Enschede dus gedeeltelijk ontmanteld, maar aan andere opties kleven beduidend meer risico's en Gyan mag opbouwend dan zeer beperkt zijn, hij staat er vrijwel altijd in internationale wedstrijden. Bovendien is het onverstandig om Kees van Wonderen weg te halen uit het hart van de defensie, waar hij een goed duo vormt met Patrick Paauwe. Als Juventus komt aanzetten met de spitsen Alessandro del Piero en Marco di Vaio (David Trezeguet bleef geblesseerd achter in Turijn), is Feyenoord gebaat bij degelijkheid en snelheid.

Het is derhalve nog een kleine puzzel geworden, nadat Van Marwijk zaterdag had aangegeven niet veel te willen veranderen. Sebastián Pardo, Thomas Buffel, Chong-gug Song; ze waren verbazingwekkend snel gekomen, maar zouden nog wel even blijven. Niettemin waarschuwde hij gisteren voor woekerend optimisme. Veel mensen in Rotterdam zijn namelijk een beetje in de war sinds zaterdag. Plots werd geroepen dat het aloude, zogeheten werkvoetbal definitief is vervangen door fijne kunstzinnigheid. Op basis van één wedstrijd is dat natuurlijk onzin. Wel is het zonneklaar dat een aantal spelers - Ono, Pardo, Buffel, Song - inhoudelijk extra cachet aan de groep heeft toegevoegd. Pas als Feyenoord die combinatie van werklust en raffinement daadwerkelijk in stand weet te houden, gaat de club een nieuwe tijd tegemoet.

In dat licht bezien, is de wedstrijd tegen Juventus een interessant ijkpunt. "Die euforie is leuk, maar er moet ook weer geen gedachte ontstaan dat wij Juventus nu wel even zullen kloppen", bleef Van Marwijk realist. "Die ploeg behoort nog steeds tot de Europese top. Feyenoord zal opnieuw de underdog zijn die incidenteel grote tegenstanders kan verslaan."

Hij noemde een indrukwekkend rijtje namen op, verzameld door assistent Mario Been, die de 'Oude Dame' zondag overtuigend met 3-0 van Atalanta zag winnen. Trezeguet, Edgar Davids (geschorst), Igor Tudor, Gianluca Pessotto, Antonio Conte, Gianluca Zambrotta en Mark Iuliano misten de spraakmakende ouverture van de Serie A. Maar dan doet coach Marcello Lippi zonder morren een beroep op Pavel Nedved, Lilian Thuram, Paolo Montero en Ciro Ferrara. De Chileen Marcelo Salas, het idool van Pardo, zat zelfs op de bank. "Zoveel blessures en kijk dan eens wat er nog staat", wierp Van Marwijk op. Vandaar dat hij het verschil in de lengte van dit seizoen ook negeerde. "Ja, wij hebben meer wedstrijdritme. Maar zij zijn fris en extra gemotiveerd. Het is vooraf altijd moeilijk te zeggen wat beter is."

Gemotiveerd is 'Juve' zeker; op wraak belust zelfs, als we de Italiaanse media moeten geloven. De kranten werden gisteren grotendeels gevuld met oud zeer. Alleen al door de aanwezigheid van Song werd de massale verontwaardiging van het volk bewust weer opgewekt. Tegen wil en dank wordt hij gezien als vertegenwoordiger van het 'sportieve kwaad'. Immers, de Italianen sneuvelden tijdens het WK tegen Zuid-Korea. Eerst lag het aan de corrupte scheidsrechter uit Ecuador, daarna aan de doping die de Koreanen zouden hebben gebruikt.

Songs teamgenoot Ahn, destijds maker van de 'golden goal', is al weggepest bij Perugia. En hoe zielig het ook is, voorlopig zal bij elke confrontatie met een Zuid-Koreaan de woede ontbranden. Het is dus prettig voor de in Rotterdam debuterende Song dat hij nog geen woord begrijpt van de lariekoek die om hem heen wordt verspreid.

zoek naar gerelateerde artikelen

wo 18 september 2002