AMSTERDAM - Als kind kun je er alleen maar van dromen dat je op Prinsjesdag in een 'gouden' koets, in je schitterende koninginnejurk en onder begeleiding van militairen, over het Noordeinde en de Lange Voorhout in Den Haag mag rijden. Iedereen zwaait naar je. Iets dergelijks gebeurde gisteren Connie Breukhoven, die toevallig op de derde dinsdag van september Joop Braakhekke op bezoek kreeg.

Voor het programma 'Joop op Staatsbezoek', wat een onderdeel is van Staatsloterij Magazine, reist Joop Braakhekke met zijn 'gouden koets' het land door om bij bekende Nederlanders zijn kookkunsten ten toon te spreiden. Pagina Privé laat u vandaag exclusief de eerste beelden van zijn tournee zien.

Joop Braakhekke in zijn 'Gouden Koets', waarmee hij op staatsbezoek gaat bij Nederlandse sterren om in hun eigen keuken samen met hen hun lievelingskostje te bereiden.

Twee gouden koetsen tegelijk in Den Haag. Een richting Binnenhof, de ander naar Connie's schoonheidskliniek middenin het centrum van Den Haag. Dat zorgde op prinsjesdag uiteraard voor de nodige opschudding. "Want," grapte Joop Braakhekke, "Wat is nou de echte?" Joops koets zorgde voor opschudding. Binnen no time stond het zwart van de mensen voor de kliniek. Zou Beatrix, of beter nog Máxima er soms in zitten? En wat deden ze daar dan? Dat je van afstand al kunt zien dat het hier een 'neppert' betreft, scheen de vele belangstellenden allerminst te deren. Er stopte zelfs een bus Japanners. De raampjes werden opengedraaid, de kleine cameraatjes tevoorschijn getoverd en de fanatieke mannetjes en vrouwtjes begonnen driftig Connie Breukhoven - weliswaar onze glamourkoningin, maar natuurlijk niet Máxima - te fotograferen.

Joop Braakhekke kwam bijna niet meer bij van het lachen. "Moet je kijken, de mensen vinden het prachtig. Ze denken dat het één grote grap is. Zie je wel dat Nederlanders veel meer gevoel voor humor hebben dan men vaak denkt." Maar het lachen verging Joop toch even toen hij bij binnenkomst in Connie's kliniek zonder pardon niet de keuken maar een behandelkamer in werd geduwd. "Je roept toch steeds dat je wel wat meer haar zou willen hebben?" Connie grijnst: "Nou, je kunt het krijgen. Kom maar. Een paar prikjes en wie weet ben je over een paar maanden de kok met de krullenbol. Joop: "Ik ben de zestig gepasseerd, daar is toch niets meer aan te doen."

Joop en Connie kennen elkaar al meer dan 20 jaar. "Joops 'Le Garage' is mijn lievelingsrestaurant", zegt Connie, terwijl ze op de koets klimt om samen met Joop boodschappen te gaan doen voor het diner. "Echt hoor, ik hou van de ongedwongen sfeer daar. Daar komt bij dat, als ik bij Joop heb gegeten, ik niet bang hoef te zijn dat, wanneer ik de volgende dag op de weegschaal stap, er weer een pond aan zit." Gisteravond maakte Joop voor Connie in haar eigen keuken in Wassenaar haar lievelingsgerecht, groentecurry met kip. Joop genoot. "Gek hè, dan ken ik Con al zo lang, maar ik was nog nooit bij haar en Hans thuis geweest. Ach, ik kom überhaupt nergens. Ik ben net een broedse kip, ik blijf maar op m'n nest zitten."

Bij de familie Breukhoven voelde Joop zich dus uitermate op zijn gemakt. Maar ook bij Frans Bauer, bij wie de gouden koets vorige week voor het eerst kwam voorrijden, had de kookgek een geweldige dag. Joop: "Ik kende Frans niet, maar was gewoon verbaasd te zien hoe gewoon die jongen onder al zijn succes is gebleven. We hebben tijdens het koken zelfs samen gezongen." Glimlachend: "Ik moest Marianne Weber vervangen en deed het niet eens onverdienstelijk." Joop vervolgt bijna lyrisch: "Zuiverheid en eerlijkheid staan bij mij hoog in het vaandel. En dat ervaar ik bij Frans. Het is een bijzonder warm mens. Als ik zie hoe dol hij is op zijn zoontje. Maar ook zijn moeder is voor hem heel speciaal. Hij belt haar rustig uit haar bed om te vragen wat ze van een bepaalde song vindt. Zo zie je maar dat niet alleen nichten weglopen met hun moeder."

Voor wie nog mocht denken dat Frans, zijn hoogzwangere vrouw Mariska en de kleine Christiaan nog steeds in een caravan wonen, nee dus. Sinds een half jaar hebben Frans en zijn gezin het 'buitenleven' de rug toegekeerd en wonen thans in een meer dan fraaie villa. In de enorme keuken, werkelijk van alle gemakken voorzien, keken we verbaasd rond. En jij hebt al die jaren in een woonwagen gewoond? "Zeg, reageerde Frans ietwat verontwaardigd, "heb je eigenlijk wel enig idee hoe groot en mooi je tegenwoordig kunt wonen in een huis op wielen?" Ja natuurlijk, maar dat haalt het toch zeker niet bij dit gigantische bouwwerk? Volgens Frans wel. "Je hebt caravans die maar liefst twaalf meter breed zijn en wel twee of drie verdiepingen hoog. Je kunt dat echt niet vergelijken met een caravan waar mensen mee van camping naar camping trekken. Nee, wij hebben er in ieder geval altijd heerlijk in gewoond, maar hebben ook geen moment spijt gehad van de overstap."

Toen Joop met zijn gouden koets op staatsbezoek verscheen bij de familie Bauer, was Frans er helemaal klaar voor. "Je dacht zeker dat ik Mariska samen met Joop aan het werk zou zetten hè? En dan ik straks lekker aanschuiven zeker? Nou, mooi niet hoor.

Hoewel ik absoluut geen held ben in de keuken, ga ik zo toch samen met Joop de benodigde boodschappen doen en ben ík ook degene die daarna het schortje voor zal binden. We gaan mijn lievelingsgerecht, aardappelpuree met witlof, maken. Heerlijk! Zeker als je weet dat ik de afgelopen zes weken op fast-food heb geleefd. Al die tijd was ik namelijk druk bezig in de studio om mijn nieuwe single 'Eens schijnt voor jou de zon' op tijd af te krijgen. 's Morgens om tien uur rende ik de deur uit en kwam niet voor twaalven 's avonds thuis. Het werd dus wel de hoogste tijd dat papa zijn gezicht weer liet zien." Schuldbewust: "Voor Mariska waren het ook slopende weken. Ze is ruim zeven maanden zwanger en draaide daarbij ook nog eens bijna alleen voor de zorg van ons veertien maanden oude zoontje Christiaan op. Maar vandaag ga ik ze verschrikkelijk verwennen. Bovendien ben ik vanaf nu veel vaker thuis. Mariska is haar zwangerschap al een beetje zat. De laatste loodjes wegen dit keer extra zwaar. Wat haar betreft komt de baby liever vandaag dan morgen."

Joop, die volgens eigen zeggen kookt als een huisvrouw en meer een smaakmaker is dan iemand die zelf de gerechten bedenkt, is helemaal gelukkig dat hij weer terug is op televisie. "Ik heb drie jaar lang niet meer in een programma gezeten en als ik eerlijk ben, moet ik zeggen dat ik het best heb gemist. Het is toch enig dat ik deze kans nu heb gekregen?" Naast zijn liefde voor televisie is Joops nieuwste restaurant 'En Pluche' in Amsterdam zijn troetelkindje. "Helemaal verliefd ben ik op die zaak. Ondanks dat het geen Londen of Parijs is, heeft die tent internationale allure. Oh", hij slaat een hand voor zijn mond, "dat mag je eigenlijk niet zelf zeggen hè?"

"Maar", neemt de niet op zijn mondje gevallen Joop toch het laatste woord, "het is wel de waarheid!"

zoek naar gerelateerde artikelen

wo 18 september 2002