CHATEAU-THIERRY - Als de geschiedenis de toekomst voorspelt, dan is Igor Gonzalez de Galdeano een toekomstig Tour-winnaar. De laatste drie Spanjaarden die het geel droegen, waren immers Luis Ocana, Pedro Delgado en Miguel Indurain. En dit zijn tevens de laatste drie renners van het Iberisch schiereiland die 's werelds belangrijkste wielerwedstrijd op hun naam schreven. Toen deze vergelijking na de finish van de ploegentijdrit werd gemaakt, verdween voor eventjes de stralende glimlach bij de nieuwe geletruidrager. "Een droom is waarheid geworden, maar laten we alstublieft rustig en realistisch blijven", gaf Gonzalez een boodschap aan de opgewonden Spaanse pers.

Igor Gonzalez de Galdeano (Foto: AP)

De machtsgreep in de 67,5 kilometer lange ploegentijdrit van de ONCE-formatie was indrukwekkend. Al had men bij de Spaanse ploeg stilletjes op een groter verschil gerekend. Slechts zestien seconden was de voorsprong op het team van Lance Armstrong, waardoor de Spaanse furie geen echte kloof sloeg richting de Amerikaan. Toch waren de taferelen bij het podium hartveroverend. Terwijl de 28-jarige Igor lichtelijk beduusd in het 'maillot jaune' op de hoogste trede stond, keek ploegmaat Joseba Beloki beneden tussen het voetvolk toe. Fluitend en enthousiast applaudisserend genoot de Bask, die de afgelopen twee jaar derde werd in de Tour, van het succes van zijn ploegmaat.

De ONCE-trein dendert naar de snelste tijd in de ploegentijdrit.

Iedereen gunt Igor immers het succes. De afgelopen jaren moest de renner uit Vittoria door valpartijen met diverse tegenslagen afrekenen. In 1999 eindigde hij als tweede achter Jan Ullrich in de Vuelta. Door een knieblessure ging het daaropvolgende seizoen echter verloren. Vorig jaar kwam hij sterk terug. Na zijn vijfde plaats in de Tour, toen hij eigenlijk alleen naar Luz Ardiden een slechte dag kende, startte de Bask als favoriet in zijn eigen Ronde van Spanje. In de achtste rit naar Zaragoza tartte hij het peloton en schreef historie. Met een gemiddelde snelheid van 55,127 kilometer per uur schreef de jongste Gonzalez-broer de snelste wedstrijd uit de geschiedenis van de wielersport op zijn naam. Lang kon hij er niet van genieten. Enkele dagen later werd hij door een virus geveld en kon hij alweer naar huis.

Al jaren staat Igor Gonzalez te boek als een groot talent. Drie jaar geleden grapte zijn ploegleider Jose Miguel Minguez van Vitalicio tegen hem dat hij een auto zou krijgen wanneer hij die dag de rit in de Tirreno zou winnen. Zes uur later kon Minguez inderdaad naar de Mercedes-dealer gaan. "Igor is een ware professional", onderstreept zijn huidige ploegleider Manolo Saiz. "Wielrennen beheerst zijn hele leven en hij heeft er alles voor over om te slagen. Hij is wel een heel gevoelige jongen. Daarom wil hij steeds zijn broer Alvaro bij hem in de ploeg hebben. Dat geeft hem enigszins een huiselijke sfeer gedurende een grote ronde. Een rustpunt in alle hectiek."

Dit seizoen lijkt de ietwat verlegen ONCE-vedette op het juiste moment naar de topvorm gegroeid. De laatste weken is er een duidelijke progressie zichtbaar. In de Midi Libre was hij niet super, maar klopte hij wel al Armstrong in een tijdrit. Daarna schreef hij de Ronde van Duitsland op zijn naam. Saiz: "Ik vind hem momenteel echter veel sterker dan een maand geleden. Van Igor kunnen we de komende vier à vijf jaar veel verwachten."

"Hij is rustig, enorm gemotiveerd, zeer intelligent en ongelooflijk sterk", geeft zijn ploegmaat Jörg Jaksche aan. "Met Igor weet je het nooit. Alles is mogelijk. Vorig jaar eindigde hij immers ook al als vijfde in de Tour."

Alle complimenten doen de nieuwe geletruidrager niet zweven. Realisme is zijn boodschap. "We moeten ons niet te veel illusies maken. Armstrong is veruit de sterkste", concludeert hij nuchter. "Dat heeft hij reeds in de proloog gedemonstreerd. Wij moeten van onze eigen kracht uitgaan en de wedstrijd hard maken. Zoals we vandaag hebben gedaan. Met Beloki en mij heeft ONCE twee troeven. Dat biedt perspectieven. Al dicht ik Beloki meer kansen toe. Hij kent de wedstrijd beter en is veel sterker dan vorig jaar. Natuurlijk ben ik momenteel in goeden doen, maar ik moet het eerst allemaal nog bewijzen. De ploegentijdrit winnen en het geel pakken is een droom. Ons grote doel in deze Tour is echter het podium. Dat mogen we nu in al onze euforie niet uit het oog verliezen."

zoek naar gerelateerde artikelen

do 11 juli 2002