AMSTERDAM - Met het openbare bod van De Merwede Group en Lehman Brothers verdwijnt vastgoedfonds Uni-Invest na 78 jaar van de beurs. De laatste elf jaar daarvan zwaaide Richard Homburg (53), een markante verschijning in de Nederlandse vastgoedmarkt, er met de voorzittershamer. De bestuursvoorzitter blikt terug op een woelige periode en lucht voor het eerst zijn hart over de afgeketste deal met VastNed. Over "de beste fusie die nooit gebeurd is".

RICHARD HOMBURG ...terug naar de beurs ... (Foto: De Telegraaf)

Straatvechter, cowboy, hebzuchtig graaier, alles heeft hij naar zijn hoofd gekregen. "Ik zou zelfs mensen hebben bedreigd", sneert Richard Homburg. Het mislukken van de deal met vastgoedbedrijf VastNed werd volledig aan hem toegeschreven. Steen des aanstoots: zijn vertrekpremie. De topman van Uni-Invest maakt zich nog kwaad om die beschuldigingen. "Ik heb achttien maanden mijn mond gehouden, maar nu schiet ik terug."

"Het lag niet aan mij", stelt Homburg. "De top van VastNed was machtsbelust en heeft gefaald. En dat heeft ons 19 miljoen gulden gekost."

Het had dé fusie in de Nederlandse vastgoedmarkt moeten worden, die tussen VastNed en Uni-Invest. De miljardendeal ketste echter af op de tegenstand van VastNed-aandeelhouders, op een zinderende vergadering in het Amsterdamse Le Meridien Apollohotel op 20 december 2000. Bestuursvoorzitter Cor Streefkerk kon zijn achterban niet overtuigen.

Dezelfde dag hadden in hetzelfde hotel de aandeelhouders van Uni-Invest nog wel hun zegen gegeven. Het hete hangijzer zou de golden parachute van Homburg zijn; €154 miljoen zou hij voor zijn beschermingsconstructies krijgen. Die hebzucht frustreerde de deal.

Onzin, oordeelt Homburg nu. "Dat verhaal is door Streefkerk in de wereld gebracht, omdat hij zelf op zijn bek is gegaan. Er is een hele campagne gevoerd om mij de schuld te geven." Homburg schetst vervolgens een VastNed-top die "uit machtswellust" de fusie naar buiten toe als een overname door VastNed wilde verkopen. In dat voornemen was er voor het Uni-Invest-management geen plaats. Ergo: die moest worden afgekocht. En daar hadden ze miljoenen voor over. Daarmee werd de vertrekpremie voor Homburg steeds hoger in de onderhandelingen.

"Luteijn (president-commissaris van VastNed, red) maakte zich zorgen over ónze aandeelhouders. Of die wel akkoord zouden gaan", stelt Homburg wijzend op de grote vergadertafel in zijn kamer waar de onderhandelingen indertijd aan werden gevoerd. "Hij zei me dat zijn achterban, de VastNed-aandeelhouders, akkoord waren. Hij had het geregeld. Die heeft hier dus gewoon zitten liegen. Bluffen."

Op de aandeelhoudersvergadering van VastNed bleek het namelijk allerminst in kannen en kruiken. Volgens Homburg ook omdat slechts 16% van het geplaatste aandelenkapitaal op kwam dagen. "En daarvan stemde 90% tegen. De stille meerderheid bleef weg." Een stille meerderheid die volgens de ondernemer maar wat graag de deal had gewild. "Nog maandenlang kwamen er op recepties mensen naar me toe om te vragen het nog eens te proberen. Analisten noemden het de beste fusie die nooit gebeurd is."

Over Streefkerk toont Homburg zich teleurgesteld. "Hij heeft zijn huiswerk niet gedaan. In de lobby van het Apollohotel kwam ik hem achteraf tegen. Hij zou me nog bellen. Heeft hij nooit meer gedaan. Niet eens excuses." Volgens Homburg volgde er in het hotel wel een heftige interne discussie van de VastNed-top. "Ik hoorde ze boven schreeuwen, die hadden duidelijk bonje. Ze hebben gefaald en vervolgens zochten ze dekking." De mislukte deal heeft volgens Homburg Hlf. 19 miljoen aan rekeningen van adviseurs gekost. "Voor niets."

Cor Streefkerk verklaart het debacle op de vergadering anders. " Homburg is vóóraf wat institutionele beleggers gaan bellen. En dat op een toontje dat hen in het verkeerde keelgat is geschoten met als gevolg dat ze bij mij kwamen tegenstemmen." Streefkerk zegt op de hoogte te zijn van het katterige gevoel van Homburg. "Maar dat kan ik niet helpen. We zijn beide een ervaring rijker en het is business as usual."

Homburg haalt ondertussen over zijn geschonden reputatie zijn schouders op. "Kinnesinne, Nederland op zijn kleinst. I am crying all the way to the bank." Het recente openbare bod (€12,75 per aandeel in contanten) levert de bestuursvoorzitter naast de €71 miljoen voor zijn 8%-belang, €55 miljoen voor zijn beschermingsconstructies op. Tweederde minder dan de €154 miljoen afkoopsom in de VastNed-deal, maar "tenminste alles in cash", oordeelt Homburg die stelt dat daardoor het bod voor hem fiscaal aantrekkelijker is. Het bod van VastNed was deels in aandelen.

Tevreden is de bestuursvoorzitter vooral ook omdat het bod 2% boven de intrinsieke waarde (de waarde van het vastgoed) ligt en 20% boven de beurskoers. Recent zijn enkele vastgoedfondsen (Rodamco North America, Haslemere) onder intrinsieke waarde verkocht. Homburg noemt het onbegrijpelijk dat het management - nota bene in loondienst - zulke biedingen steunt. "Ze zijn gewoon gekocht."

Manager in loondienst is Homburg allerminst. In 1991 kocht hij het bijna failliete Uni-Invest. "Het eigen vermogen was toen Hlf. 10 miljoen, nu Hlf. 2 miljard." Als een ondernemer heeft hij het bedrijf laten groeien. "Uni-Invest is een grote machine geworden. Dan word je beheerder van een pot geld." En dat ging wringen bij de ondernemer die bij zijn aantreden stelde vijf jaar te willen blijven. "Die vijf jaar werd elf jaar. Ik heb het wel gehad. Ik ben meer een bouwer."

Direct na de bekendmaking van het bod op Uni-Invest, begin deze week, stapte Homburg in een nieuw avontuur. Dezelfde dag nog kocht hij 90% van de Nederlandsche Elevator Beleggings Maatschappij (NEBM), beursgenoteerd sinds 1914. Vanaf 1917 was het bedrijf een lege huls met enkel dividendgerechtigde aandelen. De vastgoedondernemer staat te popelen om het van oorsprong graanoverslagbedrijf om te turnen in een dienstverlenend bedrijf in de Nederlandse vastgoedmarkt.

Onder een nieuwe naam - waarschijnlijk Homburg Invesco - komt Homburg daarmee via een omweg weer op de beurs. "Maar dit keer ga ik voor de lol. De aandelen worden misschien wel de duurste van de beurs, €100.000 per stuk. Zelf hou ik zo'n 60%." Want gezeur over beschermingsconstructies, daar heeft Homburg even de buik van vol. "Daarom verkoop ik nu misschien ook wel. Na die affaire met VastNed was voor mij de lol ervan af. Ik ben het geouwehoer zat."

zoek naar gerelateerde artikelen

za 6 juli 2002