SANTIAGO - Zuid-Amerika is in de ban van het Tango-effect: het overslaan van de economische malaise in Argentinië naar andere landen in de regio. Brazilië heeft het meest te lijden van de crisis in het buurland. De eertijds redelijk solide munt van het land zakte naar een dieptepunt, hetgeen de centrale bank in Brasilia herhaaldelijk dwong tot kostbare interventies op de valutamarkt om een bodem onder de koers van de real te leggen.

Ook in Paraguay is de economische crisis op straat duidelijk voelbaar. (Foto: AP)

De ministers van Financiën en Economische Zaken van Argentinië, Brazilië, Paraguay, Uruguay, Chili en Bolivia kwamen gisteren in de Argentijnse hoofdstad Buenos Aires bijeen om een gezamenlijk beleid uit te stippelen dat het verdere uitdijen van de crisis moet verhinderen. Hoewel het samenzijn ruim vijf uur in beslag nam, zijn er door de ministers geen harde besluiten genomen. Zij beperkten zich tot het uiten van hun voornemen om het proces van regionale integratie niet te laten ontsporen door de economische neergang.

De Uruguese minister Alberto Bension (Economische Zaken) beklaagde zich erover dat zijn land thans in een diepe recessie verkeert zonder hier zelf debet aan te zijn. "Bij eerdere crises in Argentinië zakte de handel ineen, maar zorgde een opleving van de financiële sector voor compensatie doordat vermogende Argentijnen hun geld in onze banken parkeerden. Maar dit keer laat ook het vluchtkapitaal uit Argentinië het afweten", aldus de bewindsman.

De meeste zorgen baart de situatie in Brazilië. Een economische inzinking hier kan het hele continent in crisis dompelen. Het Tango Effect valt hier ongelukkigerwijs samen met de stijgende politieke onzekerheid rond de presidentsverkiezing van oktober. Opiniepeilingen voorspellen een klinkende overwinning voor de linkse presidentskandidaat Luis Ignácio da Silva, een voormalige machinebankwerker die beter bekendstaat als Lula. De lijsttrekker van de Arbeiderspartij heeft zijn anders ferme taal weliswaar enigszins gematigd, maar jaagt beleggers en investeerders nog steeds de stuipen op het lijf. Mega-belegger George Soros maakte de situatie er niet beter op met zijn waarschuwing dat een stembuszege van Lula economische chaos op ongekende schaal zou veroorzaken in Brazilië.

Haast ongemerkt steeg het soevereine risico van Braziliaanse schuldpapieren eind vorige maand naar 1500 basispunten (15%) boven de basisrente. Hoewel het de centrale bank van Brazilië eerder deze week opnieuw lukte om een flink pakket staatsobligaties te plaatsen, gebeurde dit wel tegen een rente van bijna 23%.

Intussen is in Brazilië de hoop op het boeken van enige economische groei voor dit jaar alweer vervlogen. Wanneer de nationale bedrijvigheid in 2002 met 0,5% toeneemt, mag de regering van president Fernando Henrique Cardoso zich reeds gelukkig prijzen. Uruguay ziet zijn nationale inkomen met 8% slinken, terwijl de bron van de crisis, Argentinië, waarschijnlijk een duizelingwekkende 16% krimpt.

Tot dusver slaagt alleen Chili erin om aan de dans te ontspringen. Het land verwacht dit jaar een BNP-groei van bijna 4%. Ook de meeste andere financiële en economische indicatoren zien er gezond uit.

Toch maakt de regering van president Ricardo Lagos zich zorgen. "Wanneer de internationale gemeenschap niet snel Argentinië te hulp schiet, kan het hele continent dadelijk onderuitgaan, inclusief de landen die hun economieën tot in de puntjes hadden geregeld.

Dat mag niet gebeuren", zo vindt het Chileense staatshoofd, die zowel het Internationale Monetaire Fonds (IMF) als de regering in Buenos Aires met klem verzocht om niet langer te talmen met het opstellen en ten uitvoer brengen van een economisch reddingsplan voor Argentinië.

zoek naar gerelateerde artikelen

za 6 juli 2002