KOBE - Als Brazilië onverhoopt wereldkampioen mocht worden, kunnen Ronaldo en Rivaldo elk een voet van de Gouden Godin kussen. De rest van het nest mag op eerbiedwaardige afstand even blijven wachten. Het is echt alleen aan dit duo te danken dat 'De kanaries' nog steeds geen veer hebben gelaten. Ze blijven vragen om problemen, maar hadden gisteren wederom het geluk aan hun zijde. België werd in de eerste helft bestolen door de scheidsrechter en boog daarna voor de zeldzame klasse van de prima donna's die voor de vierde maal op rij wisten te scoren: 2-0.

Rivaldo legt aan om de eerst Braziliaanse treffer te maken.

Tijdens een persconferentie begon David Beckham zondag opeens over de laatste confrontatie tussen Brazilië en Engeland. Lang geleden, maar hij wist het nog. Vijf jaar voor zijn geboorte, in de Mexicaanse zomer van 1970, werden de Britten met 1-0 verslagen. Als kind heeft Beckham de videoband van die gedenkwaardige wedstrijd ontelbare malen afgedraaid. "Ik herinner me dat Bobby Moore zijn shirt ruilde met Pelé."

Beckham zal dat vrijdag met Ronaldo doen. De Engelse aanvoerder zei zich te verheugen op een nieuwe ontmoeting, al was het maar om hatelijke cijfers uit te wissen. Beide landen kwamen elkaar drie keer tegen. Twee keer verloor Engeland, één keer werd het 0-0. Maar na elke wedstrijd liepen de Brazilianen wel meteen door naar de wereldtitel.

Gisteren kwam Beckham de komende tegenstander alvast bekijken, want weinigen twijfelden aan een slechte afloop tegen het - naar werd aangenomen - nietige België. Het leverde potsierlijke taferelen op. Kort voor aanvang werd Beckham, zittend naast Teddy Sheringham en Paul Scholes, op de tribune 'gespot'. Heel veel bewonderaars hadden vanaf dat moment alleen maar oog voor het idool met de hanenkam. Voor het eerst tijdens het WK moest de politie in actie komen. Niet om buitenlandse hooligans te verdrijven, maar om de opgewonden en driftig fotograferende Japanners weer naar hun plaats te dirigeren.

Beckham zal op zijn beurt niet opgewonden zijn geraakt van de tegenstander in de kwartfinale. Dat werd inderdaad Brazilië, maar het ging niet van harte. Bondscoach Robert Waseige vond het een eer om tegen de ploeg van Luiz Felipe Scolari te spelen; daar was het nog nooit eerder van gekomen. Vandaag zal de scheidende bondscoach, die zich ergerde aan de respectloze wijze waarop veel Engelsen zijn ploeg buiten beschouwing lieten, die mening matigen. Hij had niet hoeven verliezen.

'De Rode Duivels' speelden lang en zeer behoorlijk mee, kregen voor Belgische begrippen een groot aantal kansen, vingen Ronaldo op in de zone en hielden de luie Rivaldo - een mislukte omhaal daargelaten - ver uit de buurt van het strafschopgebied.

Grote animator was krachtmens Marc Wilmots, die op zijn oude dag (33) niet voor schut gezet wilde worden. De aanvoerder was de beste speler tijdens dit toernooi, scoorde net als zijn Braziliaanse collega's in alle groepswedstrijden en ging daar gisteren in principe ook mee door. Wilmots versloeg Roque Junior in de lucht en kopte de bal knap naar de grond, langs Marcos. Peter Prendergast, afkomstig uit de grote voetbalnatie Jamaica, besloot volledig ten onrechte dat Wilmots een duwfout zou hebben gemaakt.

Het was niet de eerste keer dat Brazilië een arbiter trof die veel ontzag toonde. In de openingswedstrijd tegen Turkije moest een belachelijke strafschop voor de zege zorgen. Daarna speelde de viervoudig wereldkampioen twee keer tegen een zwakke tegenstander. Sven-Göran Eriksson nam zaterdag de bekende term 'sambavoetbal' nog wel in de mond, maar daar hoeven we het echt niet meer over te hebben. De Zuid-Amerikanen schuifelen op een gemaskerd bal, het ware gezicht verborgen achter een chaotische speelwijze.

Soms rennen spelers alle kanten op, dan weer staat iedereen stil. Centrale verdedigers schuiven vrijwel nooit door en als ze dat wel doen, wordt de bal gebracht en niet direct gespeeld. Het 'futebol arte' waar Brazilië ooit patent op had, is verdwenen. Scolari, die al 20 van de 23 spelers gebruikte, prees zijn elftal gisteren weliswaar de hemel in; het vuur onder zijn voeten dooft hij er niet mee. Voormalige grootmeesters als Zico, die voor de Japanse televisie werkt, en Socrates omschreven de achterhoede als 'armoedig en lachwekkend' na de dertien (!) kansen die Costa Rica had weten af te dwingen.

Wat 'Big Phil' in het zadel houdt, zijn de doelpunten van R&R. En gisteren ook enkele cruciale reddingen van doelman Marcos. Twee keer hield hij Wilmots knap van de openingstreffer af. Scoren deed Rivaldo vervolgens wel. Bal eerst op de borst, toen op de voet, het lichaam negentig graden draaien, één keer stuiteren en uithalen. Prachtig doelpunt, dat echter nooit gevallen zou zijn als Timmy Simons de bal niet van richting had veranderd.

Het vijfde WK-doelpunt van Ronaldo, logisch gevolg van de open eindfase, prikte het Belgische droombeeld door. Ze mogen hier echter mee thuiskomen. Brazilië wordt daarentegen niet eerder dan 1 juli weer in Rio verwacht. Maar na de krachteloze schijnvertoning in Kobe is het zeer de vraag of die datum gehaald gaat worden.

Brazilië - België 2-0 (0-0). 67. Rivaldo 1-0, 87. Ronaldo 2-0. Scheidsrechter: Prendergast (Jam). Toeschouwers: 40.000. Gele kaart: Roberto Carlos (Brazilië), Vanderhaeghe (België)

Brazilië: Marcos; Lucio, Roque Junior en Edmilson; Cafu, Silva, Juninho (57. Denilson), Rivaldo (90. Ricardinho) en Roberto Carlos; Ronaldo en Ronaldinho (81. Kleberson).

België: De Vlieger; Van Kerckhoven, Van Buyten, Simons en Peeters (73. Sonck); Verheyen, Vanderhaeghe, Walem en Goor; Mpenza en Wilmots.

zoek naar gerelateerde artikelen

ma 17 juni 2002