Over de wedstrijd kon Emerton kort zijn. "We deden ons best", zegt hij. De beloofde hel viel hem achteraf alleszins mee. "Het was wel een fysiek zware wedstrijd die, ik kan niet anders zeggen, door die scheidsrechter goed geleid werd. Op de goals van Uruguay viel niets aan te merken. Die gasten pakten vijf gele kaarten, maar wisten zich wel voor het WK te plaatsen. Nogmaals, voor ons is het doodzonde omdat het pas onze eerste nederlaag betekende. Een hele dure, ja. Nu moeten wij vier lange jaren wachten op een nieuw WK", zegt een vermoeide Emerton, die via Buenos Aires, Londen en Schiphol eindelijk gistermiddag weer in Rotterdam terugkeerde. Het laatste ritje deed hij - jetlag of niet - Na een afwezigheid van drieëneenhalve week en met een gigantische jetlag sloot hij zich gistermiddag weer aan bij de Feyenoord-familie. Eer Brett Emerton eindelijk onder de wol kon kruipen, moest hij op het bijveld van De Kuip nog even zijn spieren losgooien. Ondanks een vliegreis van twintig uur en een mega-kater door de uitschakeling voor het WK hees de diesel van Feyenoord zich met vrolijke tegenzin in het trainingspak. Want deze pas 21-jarige 'Aussie' zit nergens mee. Vanavond behoort dit krachtmens alweer bij de selectie van Feyenoord voor de uitbeurt bij RKC en zal er bij een eventueel noodgeval een beroep op hem gedaan kunnen worden.

Brett Emerton duelleert in Montevideo met Mario Regueiro. Gisteren sloot Feyenoord de Australiër weer in de armen. Hij zal vanwege de vermoeienissen van zijn wereldreis op de bank beginnen tegen RKC. (Foto: AP)

"Brett begint op de bank", aldus trainer Bert van Marwijk. "Die jongen moet eerst bijkomen van zijn jetlag. Eerst moest hij naar Australië, toen naar Zuid-Amerika en toen weer naar Nederland. Zoiets gaat je natuurlijk niet in de kouwe kleren zitten."

De door veel Engelse Premier League-clubs begeerde Emerton kan trouwens over zijn belevenissen tijdens de afgelopen weken wel een boek schrijven, zo inspannend en enerverend tegelijk verliep de trip, die via Sydney en Montevideo uiteindelijk in een WK-ticket moest resulteren. Eindigde de eerste play-offwedstrijd tegen Uruguay in een magere 1-0 zege voor zijn team, zondag moest er in de hel van Montevideo gevreesd worden voor plaatsing. Het werd ten slotte 3-0, waardoor Emerton vier jaar moet wachten op deelname aan de wereldkampioenschappen.

"Een bittere teleurstelling", vindt de Feyenoorder, zich de slaap uit zijn ogen wrijvend. "Maar het was een goede les. Voor ons was het de eerste nederlaag, terwijl Uruguay er in het kwalificatietoernooi liefst zes had verloren. Iedereen voelde zich na afloop dan ook vreselijk ongelukkig."

De wereldreiziger kreeg echter nauwelijks de tijd om te bekomen van alle commotie die zich rond en tijdens het beslissende duel in Zuid-Amerika afspeelde. Toen de spelers en begeleiding van Australië net op het vliegveld van Montevideo waren gearriveerd, werden ze besprongen door doldrieste fans van Uruguay. "Een stelletje gekken stond ons in de hal en buiten het vliegveld op te wachten. We kregen wat porren en moesten snel in de gereedstaande bus stappen", weet Emerton zich nog te herinneren. "Veel politie was er niet op de been, ik denk hooguit een mannetje of drie, vier."

Ook de hectiek rond het hotel van Australië viel Emerton reuze mee. Meestal in dat soort landen wil er 's nachts nog wel eens een hoempapa-orkest de spelers uit hun slaap houden. "Alles was goed georganiseerd", vervolgt Emerton. "Op onze etage waren er veel veiligheidsmensen. Ook de busreis op de dag van de wedstrijd verliep zonder kleerscheuren. Voor en achter ons reed politie. Alleen toen we het stadion naderden, was het even een gekkenhuis met fans van Uruguay die luid schreeuwend hun middelvinger naar ons opstaken."

per trein. Maar klagen? Nee, dat komt in zijn woordenboek niet voor.

zoek naar gerelateerde artikelen

wo 28 november 2001