PARIJS - De enige Amerikaan die gisteren op het court central van Roland Garros een staande ovatie kreeg, luisterde niet naar de naam Andre Agassi. Al moet de kaalgeschoren tennisser even hebben gedacht dat de ruim 15.000 Franse toeschouwers hem in al hun objectiviteit beloonden voor het fantastische spel waarmee hij zojuist in slechts twintig minuten (6-1) de eerste set van 'local hero' Sebastien Grosjean had afgesnoept. Het publiek ging echter op de banken voor niemand minder dan Bill Clinton, die in al zijn onschuld dacht dat Agassi een bezoekje van de voormalig president van Amerika wel op prijs zou stellen.

Andre Agassi (Foto: EPA)

Maar de intrede van Clinton zou voor (het spel van) Agassi dramatische gevolgen hebben, zo bleek in het vervolg van de laatste kwartfinale van het Franse grandslamtoernooi, die de regerend Australian Open-kampioen uiteindelijk op ontluisterende wijze in vier sets (6-1 1-6 1-6 3-6) van Grosjean verloor. Agassi, die in de eerste set net zo machtig was als Clinton tijdens zijn achtjarige regeerperiode, sloeg na de binnenkomst van zijn voormalige president geen deuk meer in een pakje boter. Grosjean, dat dient gezegd, wist zijn spel weliswaar naar een hoger niveau te tillen, maar de ineenstorting van Agassi was schrijnend. Tot groot genoegen van het bij iedere game chauvinistischer wordende Franse publiek pakte Grosjean de tweede set met dezelfde vernietigende cijfers waarmee Agassi de eerste had veroverd. En alsof het de normaalste zaak van de wereld is, herhaalde de Fransman dat huzarenstukje in de derde set moeiteloos.

Dat was een beetje te veel van het goede voor Clinton, die onder luid gefluit de tribunes verliet. En alsof de duvel ermee speelde, brak Agassi direct de service van Grosjean en nam een 2-0 voorsprong in de vierde set. In hoeverre Clinton door de Franse toernooiorganisatie naar de tribune is teruggejaagd, zal wel altijd een staatsgeheim blijven. Feit is dat Agassi direct na de tweede binnenkomst van de ex-president een dubbele fout sloeg en werd teruggebroken naar 2-2. Een half uur later was het pleit beslecht en mocht Sebastien Grosjean zich voor de tweede keer dit jaar (na Melbourne) halve finalist bij een grandslamtoernooi noemen.

Terwijl de net 23 jaar geworden Fransoos zich op het court central nog uitgebreid liet bejubelen door een bijna hondsdolle menigte, toonde Agassi zich in de (verplichte) persconferentie van zijn slechtste zijde. Dat hem vooraf niet was verteld dat Clinton de partij zou bezoeken, valt te begrijpen. Maar wellicht is het verstandig om de Amerikaan in het vervolg voor aanvang van zijn partijen te vertellen dat één van de twee spelers als verliezer van de baan zal afstappen. En dat die speler zo nu en dan en met het verstrijken der jaren steeds vaker zal luisteren naar de naam Andre Agassi.

Gisteren had Agassi in ieder geval net zo min rekening gehouden met een nederlaag als met de komst van Clinton, getuige de perfecte oorwurm-imitatie die de huidige nummer drie van de wereld na zijn nederlaag opvoerde. "Waar heb je het in vredesnaam over, ik heb hem helemaal niet gezien", was zijn reactie op de vraag of het bezoek van Clinton van invloed was geweest op zijn spel. Ook een tweede poging om een normale reactie op het 'hoog bezoek' te krijgen, werd door de Amerikaan met een totale ontkenning afgedaan. Het enige probleem dat hij op de baan was tegengekomen, zo meldde hij in een van de weinige volzinnen die hij uitsprak, luisterde naar de naam Sebastien Grosjean. "Vraag maar aan hem waarom de partij na de eerste set volledig omdraaide; hij was degene die ineens veel beter ging spelen."

Meer woorden wilde Agassi niet vuil maken aan de partij waarin hij in de laatste drie sets bij elkaar minder (vijf) games wist te maken dan in alleen de eerste. Je zou het bijna een wanprestatie noemen, ware het niet dat Grosjean daarmee tekort wordt gedaan. Want de halve finalist van de Australian Open maakte gisteren regelmatig punten waar hij doorgaans niet eens van durft te dromen. Agassi-achtige servicereturns, messcherpe passeerslagen en lobs om van te watertanden, het repertoire van Grosjean bevatte gisteren alle slagen die een tennisser nodig heeft om tot de halve finales van een grandslamtoernooi door te dringen.

Datzelfde gold in mindere mate voor Alex Corretja, maar het weerhield de Spanjaard er niet van voor de tweede keer in zijn loopbaan tot de laatste vier van de Franse Open door te dringen. De Roland Garros-finalist van 1998 wandelde in de eerste partij van de dag vrij eenvoudig (7-5 6-4 7-5) langs de Zwitser Roger Federer en mag zich opmaken voor een ontmoeting met Sebastien Grosjean. Als de nieuwste lieveling van het Franse publiek een beetje slim is, heeft hij inmiddels koning Juan Carlos van Spanje uitgenodigd om de halve finale vanaf de tribune in Parijs te komen bekijken.

zoek naar gerelateerde artikelen

do 7 juni 2001