ANS - Bescheiden concludeerde Oscar Camenzind dat een wonderbaarlijke mix van geluk en instinct de basis vormde. In de enerverende slotkilometers van Luik-Bastenaken-Luik zaten alle kanshebbers kapot en de voormalig postbode dus ook. Op zo'n moment wordt het verstand uitgeschakeld en komt de bodem van de reservetank in zicht. Ergens op die bodem wist de coureur van Lampre-Daikin nog net een klein beetje energie op te slurpen om na ruim twee jaar weer op te duiken uit de anonimiteit.

De naam van Camenzind misstaat niet op de erelijst van Luik-Bastenaken-Luik en past precies in het beeld van dit klassieke voorjaar. In het peloton is er momenteel niet één ploeg die de wedstrijd in handen kan nemen en niet één favoriet die die rol waarmaakt. Het naar elkaar kijken en de angst om de motor te vroeg op te blazen, speelden bekende namen als Gianluca Bortolami (Ronde van Vlaanderen) en Servais Knaven (Parijs- Roubaix) in de kaart. Door het slopende parcours in La Doyenne móest er wel een favoriet winnen, zo werd vooraf geredeneerd.

Een inschattingsfout met een verlammende werking op het wedstrijdverloop. Na drie uur stond er bijna honderd kilometer op de teller. Pas na de tweede bevoorrading begon de slag in de Ardennen. Met dertien man ging Maarten den Bakker in de aanval. Zoals wel vaker dit voorjaar miste Mapei de slag en konden de knechten van Michele Bartoli en titelverdediger Paolo Bettini aan het werk. Op La Redoute viel de topploeg uiteen en had Mapei de greep op de wedstrijd verloren. Tot dertien kilometer voor finishplaats Ans had Den Bakker uitzicht op de stunt van zijn leven. Toen kwam er een einde aan zijn snode plannen en werd hij opgeslokt door het peloton. Den Bakker: "Als het een klein groepje met grote namen was geweest, had ik het nog kunnen waarderen. Wat een afknapper was dat moment. Ik zeg niet dat ik had gewonnen, maar een podiumplaats was zeker mogelijk geweest."

Na de hergroepering nam Fassa Bortolo de wedstrijd in handen. De ploeg van Francesco Casagrande reed het hele peloton aan flarden. Alleen Michael Boogerd, Davide Rebellin, David Extebarria en Oscar Camenzind overleefden het helse tempo en begonnen in de straten van Ans aan een meeslepende ontknoping van een veel te tamme wedstrijd.

In dit geweld had Casagrande voor zichzelf een hoofdrol weggelegd. De nummer één van de wereldranglijst: "Ik heb mijn ploeg tempo laten maken met het doel om op de Côte de Saint-Nicolas alleen weg te rijden. Dat mislukte, maar ik had niet het gevoel dat ik daar mijn kansen op de overwinning verspeelde. Geloof mij, ik was vandaag misschien wel de sterkste, heb voortdurend aangevallen en kwam er in de sprint achter dat ik toch niet sterk genoeg was."

De wielerwereld was in één klap klaarwakker toen Camenzind in Ans als eerste over de streep vloog. In 1998 overtrof de Zwitser zichzelf door in Valkenburg wereldkampioen te worden. Destijds was hij aanzienlijk minder bescheiden dan gistermiddag door destijds broodnuchter te melden "dat ik de kwaliteiten heb om de Ronde van Lombardije of Luik-Bastenaken-Luik te winnen."

In Valkenburg haalde iedereen zijn schouders op bij deze vergaande vorm van zelfoverschatting. Een week later was de scepsis omgeslagen in bewondering toen Camenzind in een rechtstreeks duel Michael Boogerd versloeg en de Ronde van Lombardije won. Waarna de kritiek weer langzaam de kop opstak. In 1999 won Ösi twee kleine wedstrijden, vorig jaar de eindzege in de Ronde van Zwitserland. "Het is altijd moeilijk om als wereldkampioen te winnen", verklaarde hij gistermiddag. "In april 2000 werd ik in deze periode ziek. Ik had veel te veel getraind en te weinig weerstand opgebouwd. De afgelopen winter heb ik aanzienlijk minder gedaan. Dat is mij heel goed bevallen."

En won hij de sprint die hij eigenlijk niet kon winnen. In Ans mikte Camenzind op Rebellin en Extebarria, op papier sterkere sprinters. Toen Casagrande echter vroeg aanging, koos hij zijn wiel. "Hij viel even stil, waardoor ik de Schwung kreeg die ik nodig heb."

In een flits stond Oscar Camenzind weer in de schijnwerpers. Zoals hij ruim twee jaar terug in Valkenburg al had voorspeld.

Luik-Bastenaken-Luik: 1. Camenzind (Zwi) 258 km in 6.42.38 (38,447 km/u), 2. Rebellin (Ita), 3. Etxebarria Alkorta (Spa), 4. Casagrande (Ita), 5. Boogerd (Ned), 6. Rumsas (Lit) 0.25, 7. Serrano Rodriguez (Spa), 8. Dekker (Ned), 9. Markus Zberg (Zwi), 10. Beat Zberg (Zwi), 49. Lotz 1.16, 56. Den Bakker 1.37, 82. Moerenhout 5.38.

Stand Wereldbeker: 1. Vainsteins (Let) 116 punten, 2. Bortolami (Ita) 111, 3. Knaven 101, 4. Camenzind (Zwi), Zabel (Dui) 100, 6. Dekker 99, 24. Boogerd 36, 40. Van Bon 12, 58. Voskamp 5. Ploegen: 1. Rabobank (Ned) 27, 2. Cofidis (Fra) 24, 3. Lampre 22.

zo 22 april 2001