HEEMSTEDE - Als zaterdagavond, in een al maanden van tevoren uitverkocht sportpaleis Ahoy', het achttal van Blauw Wit voor de confrontatie met PKC/CB de zaal betreedt, staat Marjan de Jong voor de derde achtereenvolgende keer in deze arena om voor de nationale korfbaltitel te strijden. Ook Blauw Wit staat voor de derde keer in de eindstrijd. In 1992 en 1996 verloor men tweemaal van respectievelijk Oost-Arnhem en Deetos.
![Klik op de foto voor een afbeelding op volle grootte (455x512, 36kb)](../fotos/spo.artikel.spokorfbal.jpg)
|
Marjan de Jong voor Blauw Wit in actie tijdens de halve
finale tegen Fortuna.
|
De Jong kwam de afgelopen twee jaar als speelster van het Groningse Nic./VCD in actie. Eerst werd van PKC verloren en vorig jaar was Die Haghe te sterk. Voor zowel Blauw Wit als Marjan de Jong is het dus 'Driemaal is scheepsrecht' komende zaterdag.
De Jong groeide op in Heerenveen, waar zij ook jaren korfbalde bij de plaatselijke vereniging BW Heerenveen, thans BW/Sport1. "Toen had ik al een voorkeur voor het blauw-witte zebrashirt", zegt De Jong, die vanwege haar ambitie om zo hoog mogelijk te spelen de overstap naar het Groningse Nic. maakte. "Daar kwam ik in het hoogste team en begonnen de successen zich af te tekenen", weet Marjan de Jong. "In 1999 kwam voor mij het voorlopige hoogtepunt: we haalden niet alleen de zaalfinale in Ahoy', ik werd ook gekozen tot 'Korfbalster van het Jaar'. Helaas gingen beide finales verloren. Daar ben ik wel ziek van geweest, we zaten er zo dichtbij."
Inmiddels had De Jong haar rechtenstudie afgerond en vond advocate mr. Marjan de Jong werk op een advocatenkantoor in de Randstad. Dat betekende verhuizen naar Heemstede. De 25-jarige De Jong wilde wel op topniveau blijven korfballen en ging praten met Blauw Wit. "Dat verliep naar wens en gezien de ploeg die er stond, de nieuwe spelers die werden aangetrokken en ook nog eens het feit dat Herman van Gunst (ex-DOS'46) voor de groep kwam te staan, was mijn beslissing snel genomen." Lachend: "Ik vind de route van Heerenveen via Groningen, Amsterdam naar Rotterdam en daar landskampioen worden wel een aardige. Daar is niets mis mee."
Ze gaat verder: "We hebben een ploeg met veel ervaring en gaan als underdog de wedstrijd in. Eerst is de finale halen iets waar je van droomt. Als die droom uitkomt, ga je het doel weer bijstellen. Nu wil ik winnen", klinkt het strijdlustig uit de mond van De Jong. "Ik denk dat ons vrouwenviertal iets sterker is dan dat van PKC, daar moeten we onze winst vandaan halen. De beide mannenkwartetten zullen weinig voor elkaar onderdoen.
"Wij hebben afgelopen zaterdag een fantastische generale gespeeld tegen Fortuna. Dat geeft natuurlijk een heleboel vertrouwen. Ik denk dan ook dat het nu anders is dan een jaar geleden. Ik weet wat er komen gaat, hoe het is om voor ruim 9000 uitzinnige en hossende mensen te moeten acteren. Natuurlijk heeft PKC/CB in de afgelopen jaren vaker een finale gespeeld, maar we zullen moeten afwachten wie het eerst over zijn nervositeit heen is. Natuurlijk sta ik nu bij de presentatie weer te trillen op mijn benen, maar na het eerste balcontact ben ik alles kwijt."
Ze staart dromerig in het niets: "Het is voor een korfballer het hoogst bereikbare in zijn sport om in Ahoy' te staan. Ik sta liever in het Rotterdamse sportpaleis dan dat ik gekozen word voor Oranje", aldus Marjan de Jong, die zesmaal het shirt van het Nederlands team droeg.