SCHEVENINGEN - De kroonluchters in het statige Kurhaus trilden aan het zo fraai beschilderde plafond, toen een staande ovatie het winnende danspaar ten deel viel.

Twee absolute toppers waren er verantwoordelijk voor, dat het mooiste danspaleis ter wereld plotsklaps veranderde in een arena van de Paso Doble, waar het temperament als het ware van de muren afdroop. Zij heette Oksana Nikiforova en hij Franco Formica. Een Russin en een Italiaan, die onder Duitse vlag de sterren van de hemel dansten tijdens de 20e Siebrand World Trophy Latin American.

Hun suprematie in Scheveningen was zo groot, dat zij unaniem van de zeven juryleden liefst 35 keer het cijfer 1 kregen voorgeschoteld, waarmee tijdens de vijf dansen (samba, cha-cha, rumba, jive en paso doble) de maximale score werd bereikt. "En daarmee ligt de wereld nu voor hen open", zei organisator en presentator David Simon. Hij doelde in dat opzicht op het verleden, want in de afgelopen 19 jaar haalden liefst 13 winnende paren van de World Trophy later ook de wereldtitel binnen.

Nikiforova en Formica (Foto: Frans Jongen)

In het geweld, dat het "Duitse" paar op de dansvloer ontketende bleven de twee Nederlandse paren ver achter. Arjen Mooijweer en Monique Broekmeulen en Marco Jansen en Marielle Kampert misten de finale (beste vijf paren) en kunnen zich - nog - niet met de wereldtop meten. Het Nederlandse jurylid Cor van der Stroet voorziet op korte termijn bovendien ook nog geen aansluiting. "We staan stil, terwijl de ontwikkelingen in de danswereld razendsnel gaan. Als we niets doen, dan spelen we binnen vijf jaar geen enkele rol van betekenis meer", constateerde de negenvoudige voormalige kampioen van Nederland.

Hoe snel het allemaal gaat bleek later in de kleedkamer, waar je struikelde over bussen haarlak en beauty-cases. Daar vertelde de 22-jarige Formica: "We dansen pas een jaar samen en liggen dus goed op koers, want op dit moment staat we tweede op de wereldranglijst. De basis van dit succes is keihard trainen en dat doen we iedere dag gemiddeld vier uur lang".

Waarmee wel duidelijk werd, dat de tijden van "dansen bij Jansen" voorbij zijn en dat deze vrijetijdsbesteding op topniveau als pure topsport omschreven kan worden. Cor van der Stroet en met hem vele andere kenners in het bomvolle Kurhaus had al snel in de gaten, dat het Duitse paar hoge ogen zou gaan gooien. Al tijdens de voorstelling aan het publiek, waarbij de tien paren uit negen landen de eerste danspassen en bewegingen op de professionele muziek van de New Metronome Big Band toonden fluisterde hij: "Het Duitse paar steekt er boven uit. De harmonie tussen de man en de vrouw is bijna perfect".

Ook de paren van Denemarken (wereldkampioenen bij het all-round), Engeland, Tsjechië en Rusland overtuigden, al bleven zij in de finale op ruime afstand van het winnende koppel. Intussen is het al weer zeven jaar geleden, dat Nederland een winnaar had. Broer en zus Jan en Miriam Zwijsen (intussen gestopt) pakten in '94 de titel, nadat Louis van Amstel en Julie Fryer dat voor ons land in 1991 hadden gedaan. Van Amstel is intussen een wereldtopper bij de professionals. Ook voor hem gold het gezegde: wat goed is komt snel. Voor Nederland als dansland is het te hopen, dat zich in dat opzicht nieuwe jeugdige talenten melden, want anders komen we voorlopig in de uitslag bij de beste vijf niet meer voor.

1. Duitsland (Formica/Nikiforova), 2. Denemarken (Stokkebroe/Juel), 3. Tsjechië (Kliment/ Kostovcikova), 4. Rusland (Demidov/Borissova), 5. Engeland (Hurley/Bellinger).