TILBURG - Nu zo langzamerhand de finish in zicht komt, geeft Feyenoord niet thuis. Deels door grote personele problemen, deels door gebrek aan een over m'n lijk mentaliteit . Het uitduel tegen Willem II betitelde Bert van Marwijk als cruciaal.

Bij winst zou het op een punt van PSV zijn gekomen en was de strijd om de kampioensschaal in een keer weer open. Helemaal gezien de terugkeer van Leonardo, Paul Bosvelt en Bonaventure Kalou. Zonder dit trio is Feyenoord de te kloppen ploeg. Dat kwam gisteren al snel aan het licht door gebrek aan scherpte en agressiviteit. Het slappe verweer kostte de ploeg, die voor de winterstop nog titelkandidaat nummer één was, uiteindelijk de kop.

Tomasson. (Foto: ANP)

En dit tegen een ploeg die als grillig te boek staat. Zo gingen de Tricolores met 1-6 (!) thuis het schip in tegen Heerenveen, om een week later De Graafschap (6-0) van de mat te vegen. Gistermiddag werd het een verdiende 3-1 zege op het kwakkelende, haast zielig aandoende Feyenoord. Het betekende de vierde overwinning van Willem II op rij tegen de Rotterdammers, die dus niet het cruciale van deze pot in zagen.

En cruciaal is zeker de fase waar Feyenoord nu in verzeild is geraakt. Wanneer de tobbende formatie ook overmorgen een desolate indruk maakt, dan kan het eveneens fluiten naar de Amstel Cup. Van Marwijk hoopt tegen Heerenveen dan wel de beschikking over zijn supertrio te hebben. Maar nog belangrijker zal de wedstrijdinstelling zijn. Het Legioen had er in Tilburg op een gegeven zo de balen van dat een 'Wij willen bloed, zweet en tranen' uit het supportersvak rolde. En als je eigen fans zoiets aan de kaak stellen, dan is er natuurlijk wat aan de hand.

"Een bittere nederlaag," constateerde een gelaten Bert van Marwijk. "Ondanks de afwezigheid van een paar belangrijke spelers had ik me deze wedstrijd toch heel anders voorgesteld. De manier waarop wij verdedigden leek nergens naar. Iedereen weet hoe Bombarda aangespeeld wil worden. Na twee minuten was er bij ons al iets geknakt. En bij die 2-0 waren we ook niet alert, gewoon niet agressief in de verdediging. Eigenlijk was ik blij dat we met die stand de rust in konden gaan."

Gelijk had hij. Willem II was in de eerste helft superieur aan dit Feyenoord dat eigenlijk met negen man speelde. Peter van Vossen, die al snel gewisseld werd, en Ebi Smolarek bakten er op de vleugels werkelijk geen pepernoot van, terwijl spits David Connolly vakkundig aan banden werd gelegd door Jos van Nieuwstadt. Nee, wat dat betreft had de aanval van Willem II wat meer in zijn mars.

Dat bleek wel na amper drie minuten, toen de Argentijn Mariano Bombarda op zijn bekende wijze weg draaide bij Ferry de Haan en keihard de roos trof. Een kwartier later was het in principe einde verhaal voor Feyenoord. Liefst vier spelers stonden lucht in plaats van Jatto Ceesay te dekken. Dat betekende 2-0. "Op de manier waarop wij in de eerste helft voetbalden," sprak Willem II-coach Hans Westerhof vol lof, "kunnen we elke tegenstander aan."

Dus ook Feyenoord dat uit de laatste drie wedstrijden slechts één punt (Vitesse) wist te behalen. Het beetje extra wat Bert van Marwijk juist in deze cruciale wedstrijd verlangde ontbrak volledig. Een kwalijke zaak voor professionals die bakken met geld verdienen en het mooiste beroep ter wereld uitoefenen.

Het was niet meer dan normaal dat Feyenoord na rust alsnog orde op zaken probeerde te stellen. Zo kreeg Connolly een paar aardige kansen, maar moest De Haan aan de andere kant redding brengen op een inzet van de voortreffelijke Yassine Abdellaoui, kwam een volley van Bombarda niet goed uit en vond Ceesay Dudek op zijn weg. En altijd had Feyenoord nog niet weten te scoren. Pas een kwartier voor tijd kwam de aansluitingstreffer op het bord via Kees van Wonderen. Gelijk stuurde Van Marwijk de luchtmacht naar voren in de personen van Arco Jochemsen en Johan Elmander om te reden wat er nog te redden viel.

Feyenoord bleef echter volharden in 'mooi voetbal'. Willem II kreeg er geen hoofdpijn van en kon zich in de slotfase heerlijk op de counter storten. Zoals in de laatste minuut, toen Van Wonderen balverlies leed en Ceesay de opgekomen Danny Landzaat op maat bediende.

Bitter, wrang. Bert van Marwijk valt niet te benijden. Volgens de Feyenoord-trainer is er met tien wedstrijden nog van alles mogelijk. "Ik heb altijd gezegd dat de prijzen aan het einde van de rit pas verdeeld worden."

Dan zal zijn Feyenoord eerst eens bloed, zweet en tranen moeten plengen.

Willem II - Feyenoord 3-1 (2-0).3. Bombarda 1-0, 19. Ceesay 2-0, 74. Van Wonderen 2-1, 90. Landzaat 3-1. Scheidsrechter: Haverkort. Toeschouwers: 14.300. Gele kaart: Paauwe, Smolarek, Tininho (Feyenoord).