GRONINGEN - "Zo langzamerhand zal Bert van Marwijk als trainer van Feyenoord onze adem wel voelen", dacht Co Adriaanse vorige week hardop toen Ajax de zestien punten, die de ploegen eerder scheidden, terugbracht tot zeven punten. Gisteravond zal Van Marwijk anderhalf uur nadrukkelijk Amsterdams gehijg hebben gevoeld. Tot even voor zeven uur, toen pinchhitter Dejan Curovic FC Groningen met een wanhoopspoging naast Ajax schoot (3-3) en het verschil tussen de aartsrivalen slechts werd verkleind tot zes punten in plaats van vier.

Ondanks de nederlaag bij Willem II geeft het gelijkspel van de concurrent in Groningen Feyenoord zodoende enige lucht op de tweede plaats in de KPN-Eredivisie. Die o zo belangrijke tweede plaats, waarmee je als club verzekerd bent van directe plaatsing voor de Champions League in plaats van die lastige voorronde van de kampioenenliga. Omdat Feyenoord zich nog wel voor een wedstrijd in de Amsterdam ArenA moet melden en het allerminst vlotjes verloopt in Rotterdam, begint de slotfase van de competitie met tien duels te gaan, onverwacht spannend te worden.

Van der Gun in duel met een Groninger. FOTO: ROB DE JONG

Weliswaar gaf de sensationele puntendeling de verhouding in het uitverkochte Oosterpark met 13.000 toeschouwers goed weer; Ajax had de zege vier minuten voor tijd nooit meer uit handen mogen geven. Dat het toch gebeurde, kon Ajax vooral zichzelf kwalijk nemen. De spelers en de trainer. In het veld werd na rust verzuimd de 3-2 voorsprong uit te bouwen. Vooral vanwege onzorgvuldig uitgevoerde counters en omdat Nikos Machlas voor spek en bonen rondliep in de spits van Ajax.

Aan de andere kant kan je stellen dat de Griek moederziel alleen in de punt van de Amsterdamse aanval stond. In al zijn wijsheid besloot Adriaanse zijn ploeg na de pauze wat defensiever te laten spelen zodat Ajax ruimte kreeg voor de counter. Op zich goed bedacht. Hoewel je zoiets niet verwacht uit de hoed van Adriaanse, die ooit collega Dick Advocaat beschimpte door te stellen dat deze altijd met zwart speelde (reactievoetbal) terwijl Adriaanse zelf vond dat hij immer met wit speelde (actievoetbal). Inmiddels gearriveerd aan de Nederlandse top, weet de oefenmeester van Ajax waarschijnlijk wel dat hij indertijd te kort door de bocht ging.

De tactische aanpassing van Adriaanse had het beoogde resultaat. Inderdaad kreeg Ajax enorm veel ruimte zonder dat FC Groningen echt gevaarlijk kon worden. Kurt Elschot schoot van afstand op de paal en Martin Drent kwam oog in oog te staan met Fred Grim na een foutieve terugspeelbal van Machlas. In plaats van normaal te doen, dacht de technisch beperkte stormram met een hakje zijn medespeler Hugo voor de 3-3 te moeten laten zorgen. Grim pakte de bal toen simpel op.

Maar omdat Ajax aan de andere kant van het veld de wedstrijd niet afmaakte (Cedric van der Gun/Wamberto), riep de ploeg het noodlot over zich af. Een verdwaalde bal zou het Oosterpark op stelten kunnen zetten. En zo gebeurde. Magnus Johansson zocht vier minuten voor tijd blind het hoofd van de boomlange en kopsterke Martin Drent. Tot zijn verwondering (of niet) belandde de bal via de kruin van Leonardo, die 20 meter van Drent verwijderd stond, pardoes voor de voeten van invaller Curovic. Met een verwoestende pegel zorgde de vrijgelaten spits voor 3-3.

Zo kreeg Ajax toch het loon van de angst gepresenteerd en FC Groningen de beloning voor het enthousiasme en de fantastische mentaliteit, die de ploeg geheel volgens de natuur van trainer Jan van Dijk had getoond. Want vergeet niet dat de thuisploeg driemaal terugkwam van een achterstand.

Na een week van intensieve voorbereiding op het duel tegen Ajax kon Van Dijk al z'n wetenschap na zeventien seconden de prullenmand ingooien. Machlas joeg door op doelman Roy Beukenkamp, die de bal tegen de arm schoot van de Griek. In plaats van af te fluiten, liet arbiter Jan Wegereef onterecht doorspelen en scoorde Machlas 1-0. Binnen een kwartier lagen nog drie ballen in het net. Hugo bracht beide ploegen op gelijke hoogte, nadat Arjen Robben zijn directe tegenstander Ferdi Vierklau dolde.

De pas zeventienjarige linksbuiten voelde zich tegen Ajax als een vis in het water en liet herhaalde malen zien waarom sommige voetbalkenners hem zien als de nieuwe Rob Rensenbrink. Ondanks zijn jeugdige leeftijd past Robben op de linksbuitenpositie bij Ajax beter dan Wamberto. De Braziliaan doet het aardig in Nederland, maar biedt internationaal geen perspectief.

Nadat Shota Arveladze een blunder van Joost Broerse koelbloedig afstrafte, zorgde Robben hoogstpersoonlijk voor 2-2 na goed voorbereidend werk van Johansson en Drent. Uiteindelijk kon FC Groningen het tempo van de Ajacieden niet meer volgen en op slag van rust kwam Ajax wederom op voorsprong, 3-2. Opnieuw verspeelde Broerse de bal op knullige wijze, waarna de Amsterdammers langdurig zochten naar de vrije man en die vonden in de persoon van Rafael van der Vaart.

Toch lukte het Ajax niet de minieme voorsprong over de eindstreep te trekken; al konden de spelers en trainers dat voornamelijk zichzelf aanrekenen. Zonder iets aan de prestatie van FC Groningen af te willen doen. De ereronde was ze van harte gegund en op z'n plaats.