![]() |
|
30 oktober 1999 |
|
|
Tekort Het wordt steeds waarschijnlijker dat Nederland voor het eerst sinds vijfentwintig jaar te maken krijgt met een begrotingsoverschot. Ook voor volgend jaar valt dat te verwachten nu volgens de nieuwste inzichten ons land dan opnieuw een forse economische groei te wachten staat. Het ministerie van Financiën houdt nog een slag om de arm. Er moeten dit jaar nog forse betalingen worden gedaan. Bovendien wachten nog de kosten van het nieuwe belastingplan die een overschot bij een beetje economische tegenwind kunnen doen omslaan in een nieuw tekort. Maar de voorzichtigheid van het ministerie en van minister Zalm heeft ook een politieke reden. Men vreest dat de Tweede Kamer de beurs weer opentrekt om allerlei leuke uitgaven te doen, terwijl er nog een enorme staatsschuld is van over de 800 miljard waarover jaarlijks ruim dertig miljard rente moet worden betaald. Voorzichtigheid is dan ook geboden. Bovendien is het goed om met het oog op de noodzakelijke extra uitgaven om de gevolgen van de vergrijzing op te vangen, niet nu al met allerlei andere nieuwe uitgaven te starten. Er moet dan straks weer opnieuw bezuinigd worden, en dat doet onnodig pijn. Verder blijft ook het voortzetten van de politiek van lastenvermindering terwille van de werkgelegenheid een absolute noodzaak. |
Artikel 3 der Statuten |
Loslippig Uit het jaarverslag van de Ombudsman Levensverzekering is gebleken dat veel artsen desgevraagd aan levensverzekeraars informatie geven over de doodsoorzaak van polishouders, of over het ziekteverloop. Die loslippigheid is in strijd met het beroepsgeheim waartoe zij zich verplicht hebben, en spoort evenmin met de richtlijnen hieromtrent van de artsenorganisatie KNMG. De bevindingen van de Ombudsman behoren dan ook reden te zijn voor de KNMG haar leden nog eens te wijzen op de noodzaak hun mond te houden over hun patiënten, overleden of niet. Het medisch beroepsgeheim bestaat niet voor niets. Het gaat erom dat iedereen zich zonder enig bezwaar om hulp tot een arts moet kunnen wenden. Aantasting van de privacy van de patiënt holt dit gezonde uitgangspunt alleen maar uit. Er zijn enkele wettelijk vastgelegde uitzonderingen, betreffende het melden van levensgevaarlijke besmettelijke ziekten. Verder past stilzwijgen, zij het dat er al een tijd een discussie gaande is of een arts niet tevens actie behoort te ondernemen in een ernstige zaak als, bijvoorbeeld, kindermishandeling. In elk geval gaat het te ver, levensverzekeraars informatie te verschaffen over dood of ziekteverloop van bij naam genoemde polishouders. |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|