Jon Dahl Tomasson mist nog iets...

door Jaap de Groot - ROTTERDAM, maandag
foto: Hans van Tilburg

Feyenoord heeft weer een leuning te pakken. Extra houvast voordat de Rotterdammers woensdag tegen Borussia Dortmund voor hun laatste kans in de Champions League gaan knokken. Voor Leo Beenhakker was dat dè meevaller na de 2-1 overwinning op NEC, die eindelijk een einde maakte aan een maand zonder triomf. Voor de rest kan de Rotterdamse coach de komende dagen nog flink aan de bak, want ook tegen de Nijmegenaren oogde de landskampioen verre van compact.

Wie wel imponeerden waren de aanvallers Bonaventure Kalou, Radoslav Samardzic en vooral Jon Dahl Tomasson. Al zat er bij de laatste een stevige ps aan vast. Tomasson was vooral tijdens de eerste helft niet te houden, maar hoe vaak de Deen zich ook vrijspeelde, hij hielp de ene kans na de ander om zeep. Alleen al in de eerste helft ging de kilometervreter vier keer alleen op het doel van Bas Roorda af, maar zelfs een meter van de doellijn slaagde Jon Dahl Tomasson er niet in om de bal tussen de palen te krijgen. Leo Beenhakker reageerde nuchter: "Het feit dat hij de kansen vaak zelf creëerde en steeds op de goede plek stond geeft de burger moed. Hopelijk heeft Jon Dahl z'n geluk straks voor Borussia Dortmund bewaard."

Verder was het fnuikend om te zien, hoe matig Feyenoord nog altijd omgaat met zijn buitenspelers. Zowel Kalou als Samardzic zat tegen NEC goed in de wedstrijd, maar het Rotterdamse positiespel was zo matig dat ze voornamelijk op zichzelf waren aangewezen. Op rechts was er nauwelijks 'contact' tussen het trio Ulrich van Gobbel, Paul Bosvelt en Bonaventura Kalou en op links gold hetzelfde voor Tomasz Rzasa, Jan de Visser en Radoslav Samardzic.

Aan beide flanken waren de zogenaamde 'driehoeken' nauwelijks tot niet te bekennen en aldus werd er te weinig gebruik van de vleugelspelers in vorm gemaakt. Een gemis dat mede werd veroorzaakt, omdat de centrumverdedigers nog altijd niet aanvoelen hoe er richting middenveld doorgeschoven moet worden. Daardoor moesten Jan de Visser en Paul Bosvelt te vaak naar het centrum 'knijpen' en viel de organisatie binnen het team in duigen.

Dit was in zoverre relevant, omdat een dergelijke wanorde in de Champions League meestal dodelijk is. Dat dit tegen NEC niet gebeurde zei veel over de Nijmegenaren, die pas na een uur de jacht op Feyenoord opende. Eerder hadden de Rotterdammers op slag van rust de leiding genomen, toen Bert Konterman de bal uit een vrije trap als een streep achter Bas Roorda joeg.

Het was veelzeggend, dat toen NEC even aanzette via uitblinker Maikel Renfurm, het meteen ook raak was. Op aangeven van de net voor Anton Janssen ingevallen René van Rijswijk ramde Renfurm de bal na 63 minuten fraai achter de kansloze Jurek Dudek: 1-1.

Feyenoord had al snel weer orde op zaken gesteld. Opvallend was, dat dit tot stand kwam nadat Bonaventura Kalou en Paul Bosvelt elkaar voor het eerst goed hadden gevonden. Hoewel dit eigenlijk niet de bedoeling was. Terwijl Bosvelt klaar stond voor de combinatie, besloot Kalou eerst door te pingelen. Via de kluts kwam de bal alsnog bij Bosvelt, die terstond Kalou lanceerde, waarna de voorzet die volgde fraai door de meegekomen Bosvelt werd verzilverd: 2-1.

Daarmee was de wedstrijd beslist, al besloot Jon Dahl Tomasson de dag nog in stijl af te sluiten door eerst nog op de paal te knallen.