&referer=" WIDTH="0" HEIGHT="0" BORDER="0" ALIGN="LEFT" ALT="">

maandag 26 april 1999

Het recht van de sterkste door Bert Schaap - MAASTRICHT, maandag foto: Cor Vos Op de Maasboulevard in Maastricht legde hij zijn zoveelste examen af. Wederom slaagde Michael Boogerd cum laude voor de opleiding. In de ongekend spannende Amstel Gold Race manifesteerde hij zich als een koele afmaker op het klassieke terrein. In de zinderende finale volgde de Rabobank-kopman zijn verstand en koos hij voor de veilige beschutting van het achterwiel van Lance Armstrong. Pas op de Maasboulevard keek hij de onstuimige Texaan in de ogen en gebruikte hij zijn instinct. Met een paar millimeter verschil werd Armstrong in de hoek gezet en kon Michael Boogerd zijn eerste klassieker op zijn gestaag groeiende erelijst laten bijschrijven. Niet één Hollandse renner had meer recht op de Amstel Gold Race dan Michael Boogerd. Vanaf het begin van zijn carrière stond bijna elke dag in het teken van de fiets, de fiets en verder niets. De enorme eerzucht en geldingsdrang werd in 1996 voor het eerst in een klinkend resultaat omgezet toen de blonde Hagenees in de stromende regen in Aix-les-Bains de zesde Tour-etappe won. Voor de insiders was dat geen donderslag bij heldere hemel. De beroepsernst waarmee hij zijn vak uitoefende en de bijna verblindende vaderlandsliefde was al in het najaar van '95 aan het oppervlak gekomen. Destijds meldde een bijna uitgeputte Boogerd zich na een wereldreis op het WK in het Colombiaanse Duitama. Zonder hoogtestage en uitgekiende voorbereiding had hij er niets te zoeken. Toch startte hij in de oranje-trui om weer eens strijdend ten onder te gaan. De aanvalslust is sindsdien zijn handelsmerk geworden. Ook afgelopen zaterdag was de nummer vijf van de wereldranglijst weer eens voorin te vinden toen de Amstel Gold Race in het beslissende stadium terecht kwam. Na talloze demarrages was Boogerd aan de voet van de Halembaye aan de beurt om de aanval te kiezen. Zijn versnelling werd echter moeiteloos gepareerd door de verrassend sterke Lance Armstrong, die meteen de kop overnam. Boogerd schrok zich kapot. "In het vroege voorjaar werd hij er overal afgereden. Nu staat hij er weer, maar dat hij zo sterk zou zijn, was ook voor mij een enorme surprise. Typisch Armstrong om zo terug te komen." In het wiel van de voormalig wereldkampioen begon voor de Rabobank-vedette het aftellen. Geheel tegen zijn natuur in nam hij geen kop over en mocht de coureur van US Postal al het vuile werk opknappen. De wetenschap dat zijn ploeggenoot Zberg in aantocht was, stelde Boogerd gerust. De vooraf uitgestippelde ploegentactiek klopte tot in de puntjes. Totdat de Pietersberg op vijf kilometer van de aankomst opdoemde. Precies op het moment dat Markus Zberg met Missaglia bij de twee koplopers aansloot, knalde de Zwitser op een motor van een fotograaf. "Ik kon hem nog net ontwijken," foeterde Boogerd. "Schandalig dat hij daar stond. Die bocht is geen parkeerplaats. Ik was van plan om op de Pietersberg te gaan. Zberg zouden wij achter de hand houden. In de sprint had hij Armstrong moeiteloos geklopt. Door die botsing en door de macht van Lance moesten de plannen worden aangepast. Ik besloot om te gokken op de sprint, maar had eigenlijk geen andere keus. Armstrong had enorm veel kopwerk gedaan. Daar hoopte ik van te profiteren, want normaal legt hij mij er in de sprint met vijf lengtes op." Op de Maasboulevard betaalde Armstrong de tol voor zijn noeste kopwerk. Na tweede plaatsen in de Ronde van Lombardije en Luik-Bastenaken-Luik overtrof Michael Boogerd in de Amstel Gold Race zichzelf en werd hij de opvolger van Frans Maassen (1991). "Ik was nog liever alleen aangekomen, maar dat is een detail," juichte Boogerd. "Vanaf het IJzerenbos ben ik in de aanval geweest. Na de Halembaye moest ik tegen mijn natuur voor de verdediging kiezen. Een andere keus had ik niet. Jarenlang hebben anderen van mij geprofiteerd. Vandaag was ik een keer aan de beurt." De overwinning was meer dan verdiend, maar niet meer dan een schitterende momentopname in het leven van een wielrenner pur sang. "Ik ben geen type dat nu op de bank gaat liggen," keek Boogerd vooruit. "Vanaf de kerst heb ik elke dag op de fiets gezeten. Ik neem nu even rust, rij zaterdag de GP van Frankfurt en vertrek na de Dernyrace naar de Alpen waar mijn voorbereiding op de Tour de France begint. Daar ga ik weer mijn stinkende best doen." Met de Amstel Gold Race op zak is het seizoen nu al geslaagd voor Boogerd. In de vaderlandse klassieker was hij niet de sterkste, maar kreeg hij wel datgene waar hij recht op had: zijn eerste klassieke zege. Maar zeker niet zijn laatste. Uitslag Amstel Gold Race: 1. Boogerd (Ned) 255,3 km 6.37.23 (38,547 km/u), 2. Armstrong (VSt), 3. Missaglia (Ita) 0.16, 4. Den Bakker (Ned), 5. Roux (Fra), 6. Van Bon (Ned) 0.46, 7. Marcus Zberg (Zwi), 8. Fagnini (Ita) 0.51, 9. Nardello (Ita), 10. Velo (Ita) 0.54, 11. Dekker (Ned) 1.01, 22. Voskamp (Ned), 30. Moerenhout (Ned) 2.06. Overige Nederlanders: 58. Lotz 9.20, 71. Knaven, 78. De Jongh, 82. Hoffman. Gestart: 189 renners, gefinisht 84. Stand Wereldbeker: 1. Vandenbroucke 199 punten, 2. Boogerd 170, 3. Tchmile 168, 4. Van Petegem 135, 5. Spruch 124, 6. Zberg 101, 7. Tafi (Ita) 100, 8. Van Bon 99, 9. Den Bakker 98, 10. Bartoli 91, 25. Hoffman 33. Stand Wereldbeker ploegen: 1. Rabobank 49 punten, 2. Mapei en Lotto 42, 4. Lampre 36, 5. Polti en TVM-Farm Frites 16.

Auteursrechten voorbehouden 1996-1999, © Dagblad De Telegraaf, Amsterdam De Telegraaf-i wordt het best bekeken met Netscape Navigator, Netscape Communicator of Microsoft Internet Explorer.