&referer=" WIDTH="0" HEIGHT="0" BORDER="0" ALIGN="LEFT" ALT="">

donderdag 22 april 1999

Geweldige inhaalrace Manchester door Henk Evenblij - TURIJN, donderdag Wat gebeurde er allemaal in het Delle Alpi van Turijn? Er waren amper tien minuten gespeeld of Juventus had met de 2-0 een reuzenhand in de eindstrijd van de Champions League. Desondanks haalde Manchester United na 31 jaar weer de finale van het meest prestigieuze Europa-Cuptoernooi. Maar o, o, o, wat hebben de Red Devils doodsangsten uitgestaan. Want de ploeg van Jaap Stam zorgde voor een ongelooflijke wending door bij rust al de eventuele finale (2-2) op zak te hebben. Sterker, de droom van manager Alex Ferguson en Sir Bobby Charlton werd bewaarheid door Andy Cole die vlak voor tijd de onwaarschijnlijke 2-3 op het bord bracht. De vooruitzichten om heelhuids uit de hel van Torino te stappen, waren zonder meer niet goed voor United. Maar kwamen de Mancunions in het jaar dat ze de Europa Cup 1 (1968) wonnen ook al niet uit kansloze positie terug? Alweer 31 jaar geleden maakten zij uit bij Real Madrid een 3-0 achterstand goed in de halve finale. Maar dit was andere koek, want zowel in het vroegere Stadio Communale als in de nieuwe omgeving Delle Alpi waren de Engelsen nimmer succesvol geweest. Vier keer eerder won Juve voor de eigen tifosi. Een Juventus dat voor de vierde maal op rij zelfs de Champions League kon halen. Met een prachtige duik kopt Dwight Yorke Manchester United terug in de wedstrijd. Na een 2-0 achterstand staat het binnen 23 minuten weer 2-2. FOTO: REUTERS Twee weken terug op Old Trafford leek de 'Oude dame' al vrijwel zeker van de finale, maar de in extra tijd gescoorde gelijkmaker (1-1) van Ryan Giggs gooide een droomscenario volledig in de war. En dit ondanks de sublieme partij van Edgar Davids en Zinedine Zidane. Vooral de 26-jarige 'Z' bepaalde toen in grote mate de regie. Mag de in Marseille geboren en getogen wereldkampioen op het veld aan de touwtjes trekken, thuis doet blijkbaar zijn vrouw Véronique dit. Omdat Zidane's eva genoeg heeft van deze grauwe industriestad, wordt er uitgekeken naar een club aan de Middellandse Zee. De schermutselingen op de transfermarkt hadden gisteravond in ieder geval geen invloed op het spel van deze wereldster, die in de WK-finale tegen Brazilië Frankrijk met twee gave goals aan het wereldgoud hielp. Ja, Manchester United moest zich grote zorgen maken. Van een gunstige uitgangsstelling, zoals in de kwartfinale tegen Inter thuis (2-0) was absoluut geen sprake. Ook het feit, dat manager Alex Ferguson lang een slag om de arm hield voor wat betreft het opstellen van Ryan Giggs, was koren op de molen van Juventus. Eer de Zwitser Urs Meier de wedstrijd van het jaar al aan de gang had gebracht, was er in de aanloop al genoeg te doen geweest. Maar deze multi-miljonairs denken professioneel en kunnen zonder problemen de knop omdraaien. Dat bleek al in de eerste tien minuten. United wist kennelijk niet dat de thriller al begonnen was, want voor dat ze goed en wel erg in hadden, stond het al 2-0! En twee keer was Inzaghi de grote man. De eerste goal tikte hij na een 'zwangere' corner van Zidane bij de tweede paal binnen, vervolgens zag Jaap Stam de bal van Inzaghi via zijn voet achter Schmeichel caramboleren. 'Red Devils' Alex Ferguson hoefde echter niet te wanhopen. Zijn 'Red Devils' leken daarna een metamorfose te ondergaan. Het was aanvoerder Roy Keane die uit een corner van Spice Boy Beckham de belangrijke tegengoal tegenscoorde. Voor Juve geen sein om wat gecontroleerder te spelen. Sterker, het ging achterin zelfs één op één spelen. "Heel bizar", vond ook NOS-commentator Johan Cruyff die net als miljoenen kijkers van de ene verbazing in de andere viel. Zoals tien minuten voor rust bijvoorbeeld, toen Andy Cole het hoofd vond van de fraai duikende Dwight Yorke: 2-2. Dezelfde speler vond pal voor rust de paal nog op zijn weg, anders had de finale voor United reeds in de tas gezeten. De dubbele uitgoal deed ten slotte wonderen voor de Britten die gewoon hun eigen spelletje weer konden oppakken. Maar ook Juventus wist van geen ophouden in dit zenuwslopende gevecht. De Italianen baalden toen een buitenspeldoelpunt van Inzaghi werd afgekeurd, terwijl de United-fans de haren wel uit hun hoofd konden trekken toen Dennis Irwin halverwege de tweede helft tegen de paal schoot. Maar het zou uiteindelijk toch nog de wedstrijd van Jaap Stam worden. De Oranje-international was samen met Schmeichel een enorme sta-in-de-weg voor Zidane en consorten. Edgar Davids had tussen de bedrijven door geel gekregen, waardoor hij bij winst de finale had moeten missen. Maar niet Davids staat op 26 mei in de finale in het Nou Camp van Barcelona, maar Stam. Dat was zijn verdienste en zeker die van Cole. De nummer 9 van United, die samen met Yorke in de aanloop naar deze halve finale werd gespaard, was het uiteindelijk die de Engelsen zicht gaf op de cup met die grote oren door heel beheerst de ongelooflijke 2-3 tot stand te brengen. 'Dood in Venetië' is de titel van een film, na gisteravond is het 'Dood in Torino' met Juve als de schlemiel en de Mancunians als triomferende hoofdrolspelers. Juventus (Ita) - Manchester United (Eng) 2-3 (2-2).6. Inzaghi 1-0, 11. Inzaghi 2-0, 24. Keane 2-1, 34. Yorke 2-2, 84. Cole 2-3. Scheidsrechter: Meier (Zwi). Toeschouwers: 60.806 (uitverkocht). Gele kaart: Davids (Juventus), Keane, Scholes (Manchester). Juventus: Peruzzi; Birindelli (46. Amoruso), Ferrara, Iuliano (46. Montero) en Pessotto; Conte, Deschamps, Davids en Di Livio (80. Fonseca); Zidane en Inzaghi. Manchester United: Schmeichel; Gary Neville, Johnsen, Stam en Irwin; Beckham, Keane, Butt en Blomqvist (68. Scholes); Yorke en Cole. Bij Manchester United keken aanvoerder Roy Keane en invaller Paul Scholes sip na de memorabele triomf op Juventus. Beiden ontvingen de tweede gele kaart van het toernooi en missen daardoor op 29 mei de finale tegen Bayern München.

Auteursrechten voorbehouden 1996-1999, © Dagblad De Telegraaf, Amsterdam De Telegraaf-i wordt het best bekeken met Netscape Navigator, Netscape Communicator of Microsoft Internet Explorer.