&referer=" WIDTH="0" HEIGHT="0" BORDER="0" ALIGN="LEFT" ALT="">

donderdag 4 februari 1999

Slechte pers voor kanselier Schröder door Theo Jongedijk - BERLIJN, donderdag De rood-groene regering in Bonn heeft gisteren de eerste mijlpaal, honderd dagen aan de macht, bereikt. Veel aanleiding voor een feestje was er niet. De metaalindustrie houdt waarschuwingsstakingen voor 6,5 procent meer loon, het ambtenarenlegioen wil met een salarisverhoging van ruim 5 procent een stevige greep doen in de lege schatkist en de werkloosheid is sinds het aantreden van de regering van kanselier Schröder met maar liefst 231.932 personen weer boven de vier miljoen gestegen. De omslag van het geïllustreerde weekblad Stern van deze week moet bij Schröder keihard zijn aangekomen, omdat hij wordt vereenzelvigd met zijn politieke tegenstander en voorganger. Gerhard Schröder heeft geen reden om al te vrolijk te zijn na zijn eerste honderd dagen als kanselier. Op het gigantische lichaam van oud-kanselier Helmut Kohl is het in verhouding veel te klein uitgevallen hoofd van Gerhard Schröder geplakt. De tekst naast de illustratie is hard, maar feitelijk overbodig: "Alles bij het oude! Was dat het, heer Schröder?" Het weekblad vermoedt dat de socialistische kanselier niet weet wat hij wil. De politieke situatie in Bonn wordt vergeleken met een grote bouwplaats. De twijfel slaat bij herhaling toe als onduidelijk is of de architect wel een bouwplan heeft ontwikkeld. Ook het gerespecteerde weekblad Die Zeit heeft het in haar beoordeling over oppervlakkige plannen en te snelle stappen, waarbij Schröder de tweede pas veelal zet voordat de eerste is gedaan. Het blad voorspelt dat de Duitse regering met deze werkwijze er niet in zal slagen om een gezond klimaat te scheppen voor het Verbond voor Werk, Schröders belangrijkste instrument om de gigantische werkloosheid terug te dringen. Het gebrek aan vertrouwen tussen de kanselier en Oskar Lafontaine (minister van Financiën) wekt te veel de indruk 'ieder voor zich'. "En dat straalt ook uit op het land", aldus Die Zeit. Gevolg: niet realistische looneisen, die ook deels zijn opgeroepen door Lafontaine's betoog dat de binnenlandse afzet met inkomensverbeteringen moet worden gestimuleerd. Volgens de commentatoren ontbreekt het de rood-groene ploeg geenszins aan doelstellingen, wel aan precieze voornemens hoe deze veelal idealistische plannen moeten worden verwezenlijkt. Dat schijnt Schröder na honderd dagen nòg altijd niet te weten.

Auteursrechten voorbehouden 1996-1999, © Dagblad De Telegraaf, Amsterdam De Telegraaf-i wordt het best bekeken met Netscape Navigator, Netscape Communicator of Microsoft Internet Explorer.