93 beeldschone meiden gaan vandaag de strijd met elkaar aan. Wie van hen wordt in Londen gekroond tot de mooiste ter wereld? Een spannende avond dus, maar de internationale missen hebben sowieso hectische weken achter de rug. Ze waren het middelpunt van rellen in Nigeria tussen christenen en moslims. In Nederland ging daar nog een klein relletje aan vooraf toen de nationale jury werd beschuldigd van doorgestoken kaart. Niet Elise Boulogne, maar een andere schone zou de eigenlijke winnares zijn geweest. Voormalig jurylid mevrouw Feibus las het betreffende bericht met opgetrokken wenkbrauwen. "Dat is geen nieuws. Zo is het altijd geweest!"

                                                                                  Illustratie: Dilys de Jong

Zelden was er zoveel commotie rondom een missverkiezing als dit jaar. Na een hoop heisa over het feit dat de huidige Miss Holland, Elise Boulogne, haar uitverkiezing te danken zou hebben aan een onrechtmatige druk op de jury, braken er rellen uit in Nigeria waar de internationale schoonheidskoninginnen zich hadden verzameld voor de wedstrijd. Op stel en sprong werden de dames afgevoerd. En vandaag vindt dan uiteindelijk de finale plaats in Londen, waar de Miss World-verkiezing ooit begon.

Mevrouw Freibus schudt er het spreekwoordelijke grijze hoofd over; hoewel 72 jaar zijn haar lokken namelijk nog immer kastanjebruin, al dan niet van nature. Ooit was ze mannequin, werd ze gevraagd voor de Miss Holland-verkiezing, maar verkoos ze de titel jurylid boven de eventuele kroon.

Het was 1959, Amsterdam was nog geplaveid met kinderkopjes en het sociale leven speelde zich vooral af in het feestelijk verlichte casino dat als enige tot vier uur in de ochtend open was. De dames droegen cocktailjurken, de heren waren in smoking. Mevrouw Feibus was 22, een beeldschone brunette, verloofd met een textielbaron die ze anno 2002 nog steeds aanduidt als een 'confectioneur'. "Het casino", zo vertelt ze, "was de plek waar het gebeurde, waar alles gebeurde. En de eigenaar was de eerste die een Miss Holland-verkiezing organiseerde. Zomaar als verzetje. Natuurlijk was het niet echt een Miss Holland-verkiezing; de deelneemsters waren gewoon geplukt uit het hoofdstedelijke nachtleven. Van een provinciale voorselectie was nog geen sprake. Ik werd ook gevraagd mee te doen, maar ik durfde niet. Mijn verloofde, met wie ik later ben getrouwd, zat echter in de jury. En zo werd ik ook jurylid."

Het eerste jaar dat ze als jurylid fungeerde, ging de uiteindelijke eer naar ene Linie Kalkhoven. "Die verkiezing was toch een leuk opstapje naar een ander leven", mijmert mevrouw Feibus. "Dat meisje is later getrouwd met een zeer welgestelde baron en is met hem naar Monaco verhuisd. Het tweede jaar ging de kroon naar 'ene' Corinne Rottschäfer. "Dat was de eerste keer dat de Miss Holland ook naar de Miss World-verkiezing zou gaan", zegt het voormalig jurylid. Misschien dat die wetenschap het conflict veroorzaakte..."

Want een conflict kwam er. "Gedurende het hele verkiezingsvoortraject was ons al opgevallen dat de directeur wel erg dol was op een van de deelneemsters. Hij was natuurlijk getrouwd, dus hoe intiem de betrekkingen tussen hem en deze Debby waren, zal ik nooit zeker weten, maar hij had alleen maar aandacht voor haar. De overige missen kende hij nauwelijks bij naam. Voor Debby echter liet hij een jurk maken."

Er komt een oude zwartwitfoto als bewijs op de proppen. Het toont een gezelschap van mannen en vrouwen in chique kleren met als middelpunt een heer van middelbare leeftijd die inderdaad bijna demonstratief met een jongedame staat te praten. De overige aanwezigen, onder wie de miss van dat jaar gezien de sjerp die ze draagt, hebben het nakijken.

"Toen de jury werd verzocht zich terug te trekken om de uiteindelijke Miss Holland te kiezen, kregen wij dan ook in niet mis te verstane woorden te horen dat we feitelijk weinig keuze hadden. Het avondtoilet dat Debby tijdens de internationale finale zou dragen, was zelfs al in de maak. Mijn man en ik keken elkaar aan en vormde onmiddellijk alsof we het zo hadden afgesproken één front. 'Niet Debby, maar Corinne moet winnen', zeiden we. 'Debby mag een lief kind zijn, Corinne is de echte miss. Corinne straalt glamour uit.' Nou, dat werd niet goed ontvangen."

Zelden duurde een juryoverleg zo lang. De zus van Feibus herinnert zich tot op de dag van vandaag hoe ze zich zat vervelen in de zaal. "Op mijn man en ik na, waren alle juryleden op de hand van meneer de directeur. Maar we hielden voet bij stuk. En steeds meer andere juryleden - ik denk dat we met een man of zeven waren - sloten zich bij ons aan, tot de casino-eigenaar niet meer om ons oordeel heen kon." En dat de heer en mevrouw Feibus het gelijk aan hun kant hadden, bleek later in Londen toen Corinnes blonde hoofd werd gekroond en zij tot de mooiste ter wereld werd verkozen. Van de populaire Debby heeft nooit meer iemand iets gehoord.

"Tot voor kort heeft Corinne nooit geweten hoe wij strijd hebben geleverd voor haar zege", zegt mevrouw Feibus. "Maar mijn zoon heeft een tijdje een café gehad waar haar zoon ook vaak kwam en uiteindelijk was er eens een feestje waarop zowel Corinne als ik aanwezig waren. Toen heb ik haar aangesproken om mijn verhaal te doen. Ze reageerde niet echt geïnteresseerd. Ik vond haar zelfs een beetje hautain. Nou ja, ze was en bleef de beste miss."

En wie zal dat vanavond zijn? Maakt onze Elise een kansje of wordt het wederom een Zuid-Amerikaanse of Aziatische schone? "Het lijkt net of er tegenwoordig veel meer mooie meisjes zijn dan vroeger", zegt mevrouw Feibus peinzend. "Als ik boodschappen doe of in de tram zit, zie ik overal beeldschone meiden. Die zullen er vroeger ook wel geweest zijn, maar ik denk dat we toen veel minder aandacht aan ons uiterlijk besteedden en dat het minder opviel. In die tijd zette je alleen aan de voorkant van je hoofd krulspelden in. De achterkant zag toch niemand."