door Marjolein Hurkmans

TWAALF ambachten, dertien ongelukken en waarschijnlijk nog meer minnaars versleet Lisa Staal voordat ze bijna letterlijk 'het licht' zag. Haar tot dan toe tomeloze ambitie om in de showbizz te geraken ruilde ze in voor het streven naar een plaatsje tussen de topgoeroes. Aan haar eerste echt grote seminar wordt gewerkt en het bijbehorende boek ("Want dan trek je meer mensen") ligt vers van de drukker te wachten op het beoogde miljoenenpubliek. Anthony Robbins, Emile Ratelband, Deepak Chopra pas op je tellen; Lisa is onderweg!

 Wilt u reageren op dit artikel, klik dan hier

DEN HAAG - Ooit scheurde ze door Portugal in een Ferrari met haar beroemde minnaar, deelde ze voor AT5 de lakens met onder anderen Theo van Gogh en Yvonne Kroonenberg en liep ze voornamelijk in dure, sexy kleren.

Het kleine Haagse flatje waar de voormalige glamour girl Lisa Staal tegenwoordig woont met haar tienerdochter, valt in dat licht bezien een beetje tegen. En wie Lisa's boek 'Waarom, nou daarom' heeft gelezen, weet alles, maar dan ook alles van het verleden van Staal. In een onder eigen beheer uitgegeven autobiografie verhaalt ze van een gewelddadige jeugd, een tienerzwangerschap, een relatie met (ook al) een gewelddadig karakter, daarna de grote liefde die aan kanker bezweek, een jarenlang gevecht met de eetziekte boulimie en honderdenéén pogingen om een ster te worden. "Maar ik heb nergens spijt van. Iedere ervaring heeft me wijzer gemaakt."

"Ik heb de top van de tv-wereld nooit bereikt, ondanks al mijn ambitie", zegt ze nuchter. "Dat komt vooral omdat ik niet genoeg van mezelf was overtuigd. Als je weinig zelfvertrouwen hebt, ben je gemakkelijk te kwetsen en naar beneden te halen."

De enige keer dat Lisa daadwerkelijk kon ruiken aan de roem, was in de periode dat ze 'In bed met Lisa' presenteerde voor de Amsterdamse lokale zender AT5. Ze had er de landelijke tv mee op gewild, maar het zat Staal, ondanks het plaatselijke succes van de reeks praatprogramma's, niet mee om in Hilversum voet aan de grond te krijgen. Zelf wijt ze haar uiteindelijke falen aan het ingrijpen van Joop van den Ende, die haar verbood de pilotaflevering met Henny op de nationale tv te laten zien en de door Lisa geïnterviewde Henny zo onder druk zette, dat hij haar publiekelijk liet vallen.

Eerlijk

"Ik heb die episode heel eerlijk beschreven", zegt ze zelf, "ik heb ook nergens namen veranderd. Om Henny Huisman 'Muisman' te gaan noemen zou bespottelijk zijn. Iedereen weet toch wel om wie het gaat. En dat geldt voor iedereen die in mijn boek voorkomt. Als ik ze bij naam noem, is dat hun echte naam. Ik ben niet bang voor een proces. Op zich zou het trouwens leuke publiciteit zijn, maar voor mij gaat het gewoon om de waarheid. De waarheid mag, nee, móét gezegd worden. Ik zie dat als mijn taak. En als iemand zich gekwetst voelt, dan kan ik tegen hem of haar alleen maar de woorden van professor Barendrecht herhalen. Ik acht die man heel hoog en hij zei tegen mij: 'Lisa, de mensen kunnen alleen maar blij zijn met jouw boek. Ze zouden de lessen ter harte moeten nemen die jij ze wilt leren'."

Onthutsend

Die lessen hebben vooral te maken met het leven nemen zoals het komt en bij iedere tegenslag denken dat je ellende wel een doel zal dienen, legt ze uit. Het zat Lisa namelijk niet mee in het leven. Bij Frans van den Broek, directeur van het productiebedrijf LTV (dat onder andere 'In bed met Lisa' maakte voor AT5), met wie ze een hechte relatie had, werd kanker geconstateerd. Ze bleef bij hem tot zijn dood en is over die periode in haar boek zo onthutsend eerlijk, dat je je als lezer een beetje gaat generen. Immers, dat zij haar geliefde eigenlijk niet aantrekkelijk vindt en er moeite mee heeft zich een leven voor te stellen naast een veel oudere man die ook nog gehandicapt is, maakt haar er niet sympathieker op. Onwillekeurig denk je toch aan dat hoofdstuk terug als ze later in het boek refereert aan haar wens nog eens zo'n grote liefde mee te maken als met Frans.

En een beetje medelijden met de moeder van Lisa bekruipt je ook wel. De schrijfster wijt immers een groot deel van haar 'valse start' aan het feit dat haar moeder haar geen liefde kon geven in haar vroege jeugd, terwijl uit de rest van het verhaal toch duidelijk blijkt dat moeder Staal voor meer dan honderd procent achter haar dochter staat en haar regelmatig opvangt als de klappen van het leven hard aan lijken te komen.

"Ik neem het mijn moeder ook niet kwalijk dat ze zo afstandelijk tegen me was in mijn eerste vijf levensjaren", zegt Lisa. "Maar ik weet inmiddels wel dat die vroege jeugd heel belangrijk is voor de ontwikkeling van je zelfbeeld. Ik ben heel lang een onstabiel, onzeker mens geweest en omdat ik zo weinig eigenwaarde bezat, trok ik ook mensen aan die dat versterkten, zoals de vader van mijn dochter. Dergelijke mannen zullen nu niet snel meer op me afkomen. Ik ben een heel andere Lisa geworden, ik straal kracht uit. Ik heb geleerd alles wat me is overkomen, een plaatsje te geven. Daardoor heb ik er geen last meer van. Mijn moeder zit echter nog vol rancune over haar eigen liefdeloze jeugd. Zolang ze daar niet aan gaat werken, zal ze nooit echt gelukkig worden."

"Vorig jaar bijvoorbeeld voelde ik me echt klote. Mijn moeder kwam om me op te beuren en ik zei tegen haar: 'Mam, ik heb behoefte aan een hug'. Ze bleef gewoon staan, dus ik ging naar haar toe om haar een knuffel te geven. In plaats van die te beantwoorden weerde ze me af. Ik kwam voor haar gevoel te dichtbij. Mijn moeder kan niets geven."

Eigenlijk lijkt 'Waarom, nou daarom' vooral ook een nieuwe poging tot het bereiken van roem met eeuwigheidswaarde. Lisa heeft zich namelijk tot doel gesteld mental coach te worden. En dan het liefst eentje die grote groepen mensen in beweging brengt. "Ik heb mijn boek nu in een oplage van 1500 laten drukken omdat ik alles zelf moet betalen en niet genoeg geld had voor meer exemplaren, maar als deze weg zijn, laat ik er meteen 10.000 tot 20.000 bij maken. Ik ben nu bezig met de vertaling in het Engels en als die klaar is, ga ik ermee naar Chicago. Dan stap ik op Oprah Winfrey af en dan zorg ik ervoor dat ik in haar programma kom. Ik weet zeker dat me dat lukt, hoef er alleen maar voor te zorgen dat ze me ziet. Als ik en Oprah oogcontact hebben, weet ik zeker dat ze met me wil praten."

"Geluk kun je afdwingen", vervolgt ze laconiek. "Het is een kwestie van positief denken, wensen verwoorden zonder toevoegingen als 'want' en 'anders'. Alleen dan kun je erin geloven dat het bij je zal komen als het zo is voorbestemd. Komen je wensen niet uit, dan hebben de hogere machten kennelijk iets anders voor je bestemd. Daar hoef je dan niet treurig om te zijn, het is een kwestie van afwachten en dan zul je zien dat alles goed komt. Ik geloof niet in toeval. Terwijl ik aan mijn boek werkte, was ik steeds beter in staat dingen los te laten en uiteindelijk kwam ik zelfs van mijn boulimie af. Jarenlang hing ik drie keer per dag met mijn kop in de wc. Sinds een half jaar komt dat niet eens meer in me op. Ik vind mezelf namelijk de moeite waard nu. Je voedsel uitkotsen is alleen een optie als je walgt van jezelf. Je kotst meteen ook jezelf uit namelijk." "Ik heb een veelbewogen leven gehad", zegt ze. "En nu heb ik mijn bestemming gevonden. Ik sprak laatst een medium en die zei tegen me: 'Lisa, jij hoeft niet meer te vechten. Al dat geven aan mensen is niet meer nodig. Je kunt er nu mee stoppen. Het succes, de droomman; ze komen nu naar je toe'."

"Ik heb voor mezelf gekozen, ben nu bezig met het organiseren van een groot seminar in december met Jette van der Mey en Roy Martina als gastsprekers. Niemand trapt mij nou nog in een hoek. Geen Mount Everest, geen Atlantische Oceaan, geen Joop van den Ende die me nou nog tegenhoudt. Ik heb hier hard voor gewerkt en als je dat niet zint, dan heb je pech!"