telegraaf.nlDe krantLaatste nieuwsSportPriveDFTDigi






Vrouw en Relatie 
Reportages 
Uw mening 
Reageer 
WWW de Ware 
---
Uit de krant 
Archief 
ABONNEER MIJ 
---
En verder 
Autopagina 
Woonpagina 
Reispagina 
---
Ga naar 
AutoTelegraaf 
Reiskrant 
Woonkrant 
VacatureTelegraaf 
DFT 
Privé 
Weerkamer 
Headlines 
---
Kopen 
 Speurders 
ElCheapo  
---
Mijn leven 
Vrouw & Relatie 
AstroLink 
---
Contact 
Abonneeservice 
Adverteren 
Mail ons 
Over deze site 
 

     

Leukste vrijgezel van Nederland pakt iedereen in

De echte Ruud het Kees

AMSTERDAM - Het was eigenlijk bedoeld als ludieke actie om de lancering van het boekje 'Natuurlijk houd ik van je, hoe heet je ook alweer?' te vieren. Hoofdpersoon van dit verhaal is immers de single dertiger die trouwe lezers van deze pagina kennen uit de rubriek www.deware. "Laten we de leukste vrijgezel van Nederland gaan zoeken", riepen wij blij. Dat hebben we geweten. De redactie werd overstroomd met brieven van mannen die zichzelf in onze Ruud herkenden.


Vijf van hen lieten we op ons redactiefeestje komen en daar hadden we het behoorlijk moeilijk met het kiezen van de uiteindelijke winnaar. De een had een geweldig charmante glimlach, de ander een vlotte babbel, of prachtige ogen. Terwijl de vijf kandidaten vrienden voor het leven werden, werd er in de spelonken van de redactie overspannen overleg gevoerd.

Kinderzitje
"Kees heeft een kinderzitje in de auto", zei een moederende collega vertederd. "Ja, maar ik heb net met Ruud gesproken en ik vind dat echt een ontzettend aardige man", aldus een ander. "Nou ja, maar als je het dan over een echt ludieke man hebt", riep een derde wervend, "dan heb je het over George. Hij heeft die geweldige broek die hij aan heeft zelf gemaakt. Ik bedoel maar..."

Dat Kees Saton, een opticien van 39, de titel kreeg toebedeeld, had echter niets te maken met dat kinderzitje. En ook niet met het feit dat hij zulke mooie blauwe ogen had dat je er het liefst de hele avond in zou willen kijken. "Iedere aanwezige vrouw heb ik vertwijfeld naar haar favoriet gevraagd en vrijwel allemaal vielen ze voor hem", verklaarde Marjolein Hurkmans, juryvoorzitter want schrijfster van de rubriek www.deware en dus de geestelijk moeder van onze held. "Ooit heb ik de hoofdpersoon geportretteerd naar ene Ruud L. die werkelijk iedere vrouw wist in te pakken: oud, jong, het klassieke type, de lellebel, dik, dun. Ik vond dat toen behoorlijk intrigerend. Ruud L. rolde van relatie in relatie en leek nooit de ware te vinden. Hij is de naamgever van mijn held. Kees heeft diezelfde charme. Ook hij heeft hier in een uurtje tijd het grootste deel van de vrouwelijke aanwezigen voor zich weten te winnen. Dat maakt hem natuurlijk een Ruud bij uitstek."

Behalve het eerste exemplaar van het boek, kreeg Kees ook een espressoapparaat van DeLonghi. Trouwe lezers weten dat Ruud uit www.deware immers niet zonder koffie kan.

Voor alle vijf de kandidaten was de verkiezing gelukkig een geintje. De vier overgebleven mannen waren dan ook niet heel erg teleurgesteld. De strak in het pak gestoken Ruud Peek (34) vindt het leven zonder titel waarschijnlijk ook leuk genoeg. Gezien de foto die hij opstuurde bij zijn aanmelding heeft hij aan aandacht van vrouwelijk schoon ook geen gebrek. De blonde dame, slechts aangeduid als K. met wie hij is geportretteerd, viel bij bijzonder veel mannen op de redactie in de smaak.

En George van Rossenberg heeft eigenlijk helemaal geen tijd voor een vaste relatie. Hij naait namelijk niet alleen zijn eigen kleren, maar is ook smaakkunstenaar. Beroepsmatig maakt hij het verrukkelijke ijs dat hij ook op ons feestje uitdeelde (niet alleen in de smaken aardbeien en chocolade, maar bijvoorbeeld ook viooltjes, kaas en gerookte haring) en in zijn vrije tijd beklimt hij gletsjers en hakt hij standbeelden van ijs. Dan ben je dus behoorlijk 'cool'. Dat George daarnaast ook nog ontzettend aardig is, bleek wel uit het gegeven dat wij pas vrij laat ontdekten dat de man die d.j. Nico hielp met het sjouwen van apparatuur en boxen een van onze kandidaten was. Als er werk aan de winkel is, steekt George de handen uit de mouwen. Onze troost is wel weer dat iemand die zulk heerlijk Italiaans ijs maakt vast al wel een espressoapparaat heeft.

Bloemenkweker
En dan was er nog bloemenkweker Jack Janssen met een warme glimlach en een zachtaardige uitstraling. Zo'n man bij wie je je kunt voorstellen dat je met hem bij het haardvuur zit na een lange wandeling door de bossen met een vermoeide labrador aan je voeten. Die hond heeft hij al, vertelde hij. Jack had zonder meer de meeste goede antwoorden op onze snelle Ruud-kwis zonder ooit een aflevering van www.deware gelezen te hebben. Dat verbaasde ons enigszins tot wij ons realiseerden dat hij net als de schrijfster uit het zuiden van het land komt. Ruud is natuurlijk gewoon ook een naar Amsterdam verkaste zuiderling! Wij konden ons Jack echter niet voorstellen in een designappartementje in de Jordaan, zoals onze hoofdpersoon. Deze man heeft ruimte nodig, weilanden, bloemen en bemodderde laarzen.

Kandidaat nummer vijf heet Richard Verkaart. Hij dankte zijn nominatie aan één zin: "Ik kan net zo goed met een boormachine overweg als met een naaimachine". Daar hebben wij op de redactie Vrouw - waar niemand een knoop kan aannaaien - wel oren naar. Hij meldde zelf al dat hij, 42, eigenlijk te oud was om Ruud-kandidaat te zijn. Het is niet bedoeld als leeftijdsdiscriminatie, maar Ruud is natuurlijk een mid-dertiger. Toch had Richard wel heel leuke kuiltjes in zijn wangen...

Afijn, de echte Ruud heet dus Kees. En zijn levensmotto is 'Alles zit in de ogen'. Hij is dan ook opticien. "Of het om vrouwen gaat of om sollicitanten, ik beoordeel iedereen op wat ik in zijn of haar ogen kan lezen", vertelde de winnaar. Blijkbaar las hij heel veel in de grote blauwe kijkers van een van de aanwezige dames. Toen wij het pand vermoeid verlieten, was hij namelijk nog steeds in gesprek met een vrijgezelle collega. Telefoonnummers werden al uitgewisseld. Tja, dat zou Ruud natuurlijk ook hebben gedaan, toch?

Wilt u reageren op dit artikel, klik dan hier


© 1996-2004 Dagblad De Telegraaf. Alle rechten voorbehouden.