Danny zoekt 'maatjes'
door Denise Hoogland

Ook na tekst en uitleg blijft het een gek verhaal. Wie verzint zoiets, vraag je je af. Maar dat is aan de 26-jarige Britse schrijver Danny Wallace wel toevertrouwd. Zijn avontuur begint zoals altijd na een avondje hangen op de bank. Verveeld vraagt de jongen zich af wat er zou gebeuren als hij een advertentie in de krant zou plaatsen met alleen de tekst JOIN ME, zoiets als DOE MEE. Zouden mensen reageren? Zonder dus te weten waaraan ze meedoen? Nou en of, is gebleken. Dat dóen mensen. Danny bewoog al meer dan 800 jongeren in Europa. Samen vormen ze 'the Karma Army' en verrichten elke vrijdag duizenden goede daden.

We ontmoeten Danny Wallace op Schiphol, waar hij net aankomt met een vlucht vanaf Londen Luton. Eigenlijk een heel gewone jongen. Dolce en Gabanna-bril, zijn haar speels overeind en onder zijn warme winterjas draagt hij een shirt met het opschrift 'The Leader'. "Dat is ontstaan uit een grapje hoor. Dat jullie niet denken aan een soort enge sekte of zo", reageert hij verontschuldigend op onze gefronste blikken.

"Nee zeg, integendeel. We proberen de wereld gewoon een klein beetje zonniger te maken door in ieder geval op vrijdag iets goeds voor een ander te doen; iemands auto wassen of boodschappen doen of zo. Natuurlijk zou ik als een echte leader voor dat doel zoveel mogelijk zieltjes willen winnen. Maar daar is het niet mee begonnen."

Na het plaatsen van enkele 'JOIN ME'-oproepjes in de Londense kranten meldden zich al snel heel veel mensen aan. "Op een gegeven moment werden die natuurlijk toch benieuwd waar ze nu precies op gereageerd hadden. 'Wie is the Leader', werd me herhaaldelijk via de post en e-mail gevraagd. Vanaf dat moment word ik dus the Leader genoemd", verklaart hij.

Vanachter een grote sloot koffie in karton bij de altijd druk bezette Burger King in de centrale hal van Schiphol trekt hij een flinke stapel pasfoto's tevoorschijn. Honderden kiekjes van de meest uiteenlopende dertigers: "Mijn alsmaar groeiende aanhang", grijnst Wallace, die zonder achterop te kijken de namen bij de gezichten kan noemen met bijbehorende anekdote. "Dit zijn dus de zogenaamde joinees, de mensen die op mijn oproep 'JOIN ME' in de krant hebben gereageerd en hun pasfoto toestuurden. Want alleen met pasfoto tellen ze officieel mee."

Toen Danny enkele weken na de eerste advertentie al zo'n 100 reacties had verzameld, raakte hij er van overtuigd dat hij iets moest doen met al die mensen. "Mensen werden trouwens ook geïrriteerd dat ze nog altijd niet wisten waarop ze nu hadden gereageerd. Ik móest mezelf laten zien en met iets komen", vertelt de Londenaar.

Verbaasd

De eerste voorzichtige ontmoetingen volgden. Ik sprak af in pubs, op stations, of stond gewoon op straat met mijn bordje 'Join Me' en was elke keer verbaasd hoeveel mensen kwamen opdagen. "Ze wisten niet wie of wat ik was, maar de ontvangst was grandioos. Ik was eerst nog bang dat de joinees teleurgesteld zouden zijn als ze me zagen. Bij een leader denk je toch aan een soort mystieke Dalai Lama-figuur. Maar ze waren enorm enthousiast", vertelt hij grinnikend. Een ontmoeting op Oxford Street enkele weken daarna, werd helemaal feest. Maar liefst 50 mensen kwamen opdagen. "Ik heb alles gefilmd en we hebben zelfs een officieel Join Me-lied gezongen, haha. Klink ik nu als Jezus?"

Tijdens de ontmoetingen werd behalve gezongen en gelachen uiteindelijk besloten iets moois aan de contacten te verbinden. Danny bekent eerst nog stiekem gedacht te hebben om gekke activiteiten te bekokstoven. "Bijvoorbeeld met zijn allen afspreken naar een theater te gaan en dan bij het omhoog gaan van het doek massaal opstaan en weglopen", vertelt hij grinnikend. "Gelukkig is besloten voor het goede te gaan. Als je immers zoveel mensen weet te bewegen, kun je die contacten beter voor iets nuttigs gebruiken."

En dus werd de vrijdag uitgeroepen tot zogeheten goede vrijdag, ofwel Good Friday; een dag waarop iets aardigs voor een ander moet worden gedaan. "Gewoon iets kleins, een gebaar naar iemand die dat volgens jou verdient", legt Wallace uit. "Het halen van boodschappen bijvoorbeeld voor je oude buurvrouw of het uitlaten van de hond voor die meneer die zo slecht ter been is. Je paraplu weggeven als het regent of iemand in een bejaardentehuis een paar zakjes pinda's toesturen omdat-ie daar zo gek op is."

Groot succes

Vanaf het moment dat 'the Leader' met het idee kwam, werd het een groot succes. Inmiddels zijn zo'n 7.000 goede daden verricht. "Dat houden we bij op onze website www.joinme.info We hebben onszelf ook gekscherend the Karma Army genoemd", zegt Danny, ofwel het Karmaleger. "Ik heb uitgerekend dat we met zijn allen zo'n 50.000 goede daden per jaar zouden kunnen verrichten."

The Karma Army strekt zich inmiddels uit tot Noorwegen, België, Frankrijk, Griekenland en Zwitserland. "Vooral in België werd ik bijzonder enthousiast ontvangen. Nadat ik daar op de nationale televisie belandde en de kijkers vertelde dat ik de dag erna op de Grote Markt in Brussel zou staan met mijn bordje Join Me, werd ik massaal opgewacht. De Belgen vonden het geweldig."

Het bizarre verhaal van Danny Wallace is in het buitenland inmiddels in talloze kranten verschenen. In Engeland zal deze zomer ook een boek uitkomen bij uitgeverij Ebury Press in Londen, waarin Danny zijn Join Me-verhaal met de nodige humor zal optekenen. Eerder al haalde hij er de kranten met een ander, even zo opmerkelijk project, het Steve Gorman-project.

"Ook dat idee ontstond tijdens een avondje hangen met de playstation op de bank", vertelt hij grijnzend. "Mijn flatgenoot Steve Gorman en ik zaten te filosoferen over hoe uniek iemands naam eigenlijk is. Na een hoop meligheid werd de weddenschap geboren om 54 mensen te vinden met exact dezelfde voor- en achternaam als Steve", vertelt Danny die er samen met Steve uiteindelijk de halve wereld voor afreisde. "We hebben ze alle 54 gevonden. En de gehele zoektocht, van Australië en Israël tot aan Ierland en Frankrijk, hebben we gefilmd. De film is op BBC uitgezonden. Tevens is er een boek over verschenen."

Wat zijn volgende ludieke plan is, weet Wallace nog niet. "Ik zelf wil met 'Join Me' doorgaan totdat we 1.000 aanhangers hebben. Dan moet iemand anders er maar mee doorgaan. Ik denk aan een Ierse priester die ik ontmoet heb onder de joinees. Het zou namelijk zonde zijn om nu te stoppen met the Karma Army", vindt Wallace die ervan overtuigd is dat zijn good fridays een bijdrage leveren aan een betere wereld. "Natuurlijk los ik hier geen oorlogen mee op. Maar het werkt volgens mij aanstekelijk: doet iemand iets aardigs voor jou, zul je iets aardigs willen terugdoen. Nou klink ik zeker weer als Jezus?"

Wantrouwig

Opmerkelijk is volgens de Brit dat mensen er tegenwoordig totaal niet op voorbereid zijn dat hun medemens iets voor ze over heeft. Ze schrikken zelfs, of worden boos, vertellen mijn joinees. "Als je iemand op straat spontaan een zak snoep geeft, word je onmiddellijk wantrouwig aangekeken. Mensen verwachten nog eerder dat er iets raars met de snoep is uitgehaald dan dat het puur een aardig gebaar zou kunnen zijn. En biedt je aan om een zware tas voor iemand te dragen, denken mensen dat je ermee vandoor wil gaan." Zelf werd Wallace aanvankelijk ook door velen - inclusief uw verslaggeefster - voor van alles en nog wat uitgemaakt; van gelikte marketingman tot crimineel en onbetrouwbare mediastudent. Droogjes: "Ik ben zelfs uitgemaakt voor Amerikaan. Ik weet niet wat ik nu erger moet vinden."

Toch is hij ervan overtuigd dat the Karma Army een prachtig initiatief is waar iedereen aan zou moeten meedoen. "Ik ben ervan overtuigd dat mensen diep van binnen allemaal goed zijn en goed willen doen. In verenigingsvorm is dat nu eenmaal makkelijker", zegt hij, terwijl we de Burger King verlaten op zoek naar een loket waar hij een treinkaartje Brugge kan kopen. De gemeente Brugge blijkt namelijk wel wat te zien in de ideeën van Wallace en wil met zijn hulp een Join Me-achtig project opzetten in het kader van de criminaliteitsbestrijding. Wallace moet er zelf om grinniken. "Waar een avondje hangen met je playstation al niet toe kan leiden."