Mannen, houd je handen thuis!

Ruud Lubbers zelf houdt vooralsnog vol onschuldig te zijn. FOTO: ANP

U hoort ons niet zeggen dat Ruub Lubbers een vooralsnog anonieme dame in het ongetwijfeld appetijtelijke achterwerk heeft geknepen. Niemand is immers schuldig voordat de kwestie is bewezen en het onderzoek naar de knijpkwaliteiten van onze Ruud is nog in volle gang. Wat ons echter wel opviel is dat het vooral mannen zijn die tot nu toe hun mening hebben verkondigd: 'Vrouwen moeten niet zo zeuren' was daarbij de tendens. 'Sommige vrouwen vinden het best lekker als ze onzedelijk worden betast, krijgen ze tenminste nog een beetje aandacht' is een andere veelgehoorde dooddoener. Die ene vrouw die veelvuldig werd geciteerd, de echtgenote van de vermeende dader, maakte het er niet veel beter op. Dat mevrouw Ria Lubbers haar man 'een lieve vrouwengek' noemt, vinden wij prima. Het is háár huwelijk. Maar de gevolgtrekking dat vooral enge feministes zich boos maken over ongewenst intiem gedrag van mannen met grabbelende handjes vonden wij weer erg kort door de bocht. Vandaar dat wij deze week op de pagina Vrouw en Relatie óók diegenen aan het woord laten die weten waar de anonieme klokkenluidster uit New York het over heeft; de slachtoffers van ongewenste intimiteiten bij uitstek: de vrouwen.

Illustratie: Kees v.d. Nes

DE GEPLAAGDE VERPLEEGSTER

"Dat je jacht maakt op een arts, dat schijnt dus echt iedereen te denken", zegt Mariska vertwijfeld. De 31-jarige voormalig hoofdverpleegkundige van een niet nader te noemen ziekenhuis had zoveel last van begerige mannenhandjes dat ze haar loopbaan aan de wilgen heeft gehangen. Tegenwoordig werkt ze in een tuincentrum. Verbijsterend genoeg wilden de meeste vrouwen met billenknijpervaringen niet met naam en toenaam in de krant. Alsof ze onbewust toch geloven aanstoot gegeven te hebben, dat het hun eigen schuld dus was dat die 'vieze vent' zijn handen niet thuis kon houden.

"Nou", zegt Mariska, "mijn schuld was het niet. Maar ik moet toegeven dat die verpleegstersuniformen niet echt veel weg hebben van een nonnenhabijt. Ze waren eerder een beetje transparant dan bedekkend. Kom ik op zo'n zaal, begonnen meteen al die mannen te kwijlen. En als ik dan niet op hun dubbelzinnige opmerkingen inging, kwamen ze met verwijten. Dat ze zeker niet goed genoeg waren omdat ze geen medicijnen hadden gestudeerd."

"Meestal probeerde ik me er met een lolletje van af te maken, maar dat werd dan steevast verkeerd opgevat. Als ik vriendelijk glimlachte, zaten ze aan me en als ik kordaat optrad en zei dat ik van hun gebbetjes niet was gediend, noemden ze me arrogant." Ze schudt haar warrige blonde krullenbol. "Plantjes zijn wat dat betreft echt een verademing. Uit een rododendron komt geen onvertogen woord. En nee, ook de klanten behandelen me keurig. Misschien wel omdat ik zo'n fijne degelijke dikke overall over mijn kanten lingerie draag!"

HET LEKKERE DING

Mooie Marvy heeft geen last van knijpende handjes op de catwalk.

Van de commotie rondom het billenknijpschandaal van Ruud Lubbers snapt model Marvy Rieder, die onlangs werd uitgeroepen tot Guess Girl en volgend jaar wereldwijd in de nieuwe horlogecampagne is te zien, helemaal niets. "Hij is natuurlijk een publiek figuur en trekt dus veel aandacht", filosofeert ze. "Of ik het verhaal geloof? Nou, ik ken hem niet en kan daar dus geen keihard oordeel over vellen", antwoordt ze diplomatiek

"Nee, ik word op de catwalk of tijdens modeshoots niet in mijn billen geknepen", schatert ze. "Ook niet op straat door mannen die zo nodig met de handen aan een model moeten zitten. Dat zou ik echt belachelijk vinden; ik knijp mijn vriendje toch ook niet in zijn achterste. Het is zo denigrerend. Als je contact zoekt, kan je toch ook gewoon hallo zeggen?"

DE MENING VAN DE PSYCHOLOOG

Is staren naar borsten van een vrouw seksuele intimidatie? Zit je fout als je een collega door de haren strijkt als compliment voor het binnenhalen van een belangrijke klant? En is er sprake van onbehoorlijk gedrag als je, na een conflict met een medewerkster, opgelucht zegt: "Je bent wel heel mooi als je boos bent." Psycholoog Jeffrey Wijnberg betwijfelt het. "Er is geen seksuele-intimidatiemeter, geen ongewenste-intimiteitentest die onomstotelijk kan aantonen dat een man een vieze man is. Let wel, vieze man; dat vrouwen ook seksueel kunnen intimideren, wordt door niemand serieus genomen. Nee, het gaat hier puur om gevoel, oftewel: seksuele intimidatie bestaat bij gratie van het feit dat een vrouw zich seksueel geïntimideerd vóélt.

Psycholoog Jeffrey Wijnberg vindt het jammer dat er geen tv-beelden zijn van 'de billenkneep'.

En in tegenstelling tot wat velen beweren zijn gevoelens niet hetzelfde als feiten. Dat zou ook niet best zijn. Mensen voelen van alles. Ik bedoel, als ik het gevoel heb dat een collega mij minachtend aankijkt, wil dat niet zeggen dat hij mij minacht. Als ik het gevoel heb, na een pijnlijke plasbeurt, prostaatkanker te hebben is dat geen bewijs dat ik die ziekte heb. Gevoel is een persoonlijke beleving die niets te maken hoeft te hebben met de feitelijke omstandigheden. En dat maakt een klacht van ongewenste intimiteiten dikwijls zo twijfelachtig.

Natuurlijk, vieze mannen bestaan. Maar of Ruud Lubbers tot die categorie veroordeeld moet worden, waag ik te betwijfelen. Jammer vind ik het wel dat er geen televisiebeelden zijn van het bewuste incident. Dan kon iedereen, als scheidsrechter, een oordeel vellen of de billenkneep in de sfeer van het spel was, of dat er sprake was van een opzettelijke, gemene seksuele mísdaad. Als ik voorzitter was van de VN-seksuele-intimidatiecommissie, dan zou ik als eerste van de aanklaagsters willen weten waarom zij niet persoonlijk tegen Ruud Lubbers hebben gezegd: 'Hou toch eens op met dat gefrutsel.' Want, wie ongewenst intiem benaderd wordt, kan ook gewoon nee zeggen."

DE OPDRINGERIGE WERKGEVER

Als 21-jarig meisje, werkzaam als medisch secretaresse in een ziekenhuis, werd Mariëlle regelmatig getrakteerd op onnozele bezoekjes van een van de artsen. "Zodra mijn collega onze afdeling verliet, stond hij dan ineens toevallig voor mijn neus. Hij belde op de meest vreemde momenten. Of kwam langs en zei dan onder het mom van een plagerijtje dat we een keer iets moesten afspreken. Ook in het bijzijn van een gang vol met wachtende patiënten. Dan riep hij een beetje flink: 'Hé, wanneer bel je me nu eens?' Dan werd ik rood en was ik zó van mijn stuk."

Plagerig bedoeld of niet, op een gegeven moment liep Mariëlle steeds vaker om. "Om die gek maar niet tegen te komen. Ik ben lange tijd met tegenzin naar het ziekenhuis gegaan", vertelt ze. "Dat zou me nu niet meer overkomen. Dit heeft natuurlijk ook met leeftijd te maken en ervaring. En dat is nu precies waar het bij seksuele intimidatie om draait. Iemand maakt misbruik van zijn positie. Hij was weliswaar niet mijn directe baas, maar de rolverdeling was er niet naar dat ik hem van repliek durfde te dienen."

De secretaresse diende nooit een officiële klacht in. "Wat had hij nu immers precies verkeerd gedaan? Als hij me in mijn billen had geknepen, was het een ander verhaal geweest. Zoiets vind ik dus echt niet kunnen. Hoe amicaal de verhoudingen ook zijn. Geen tikjes op je kont en liever ook geen arm om je heen."

DE MAN ALS LUSTOBJECT

En dan zijn er - je moet even zoeken - ook mánnen die wel eens in de billen geknepen worden. "Drie keer, om precies te zijn", vertelt Patrick, werkzaam in de offshore-industrie. "Maar dat is natuurlijk toch een ander verhaal. Ik denk dat weinig mannen zoiets als intimiderend ervaren. De meesten zullen zich misschien nog wel gevleid voelen ook."

"Ik persoonlijk moest er wel een beetje om grinniken", vertelt hij. De offshore is natuurlijk overwegend een mannenwereld. Toch moet je als man enorm uitkijken in zo'n situatie. Zou ik misschien een gekkigheidje terugdoen bij zo'n vrouw en het loopt ineens anders, trek ik dús wel aan het kortste eind. Nee, billenknijpen doe je gewoon niet."

"De vrouwen in kwestie, allen werkzaam in de catering en schoonmaak, zijn veelal van Oost-Europese afkomst. Ze zijn - al dan niet oprecht - geïnteresseerd in een westerse man met een westerse portemonnee. Zo'n intimiteit gebeurt daarom vaak niet zomaar uit een joligheidje. Ik ben bijvoorbeeld nog nooit door een van de vrouwelijke geologen in mijn kont geknepen."

"Of je als man melding van dergelijke incidenten zou moeten maken? Eerlijk gezegd denk ik dat het behoorlijk lachwekkend zou overkomen. Nee, dat klopt inderdaad niet. Maar zo liggen de verhoudingen nu eenmaal. En zeker in deze business."

Hoogleraar Emancipatiezaken Iteke Weeda vindt dat vrouwen ook best wat duidelijker mogen zijn als ze ergens niet van gediend zijn.

DE FEMINISTE

"Als Ruud volgens zijn vrouw 'een lieve vrouwengek' is, wil dat niet zeggen dat elke vrouw een mannengek is", zegt hoogleraar emancipatiezaken Iteke Weeda. "Er zijn geen vaste handelingen die wel of niet gewenst zijn, dus zou Ruud wellicht zijn inlevingsvermogen in de ander wat kunnen aanscherpen, en zouden die vrouwen gebaat zijn bij wat meer duidelijkheid als ze ergens niet van gediend zijn. Iedereen is trouwens verantwoordelijk voor zijn eigen daden en bedoelingen dus de schuld doorschuiven naar feministes is helemaal onzinnig".

Wilt u reageren op dit artikel, klik dan hier