[advertentie]

De Telegraaf-iDe KrantNieuwsLinkSportLinkDFT.nlDigiNieuwsCrazyLife
www.wijnbergonline.nl

publicatiedatum: 31-01-2002

Tel je zegeningen

'Tel je zegeningen', zeg ik steeds vaker tegen mijn patiŽnten, om daar gelijk aan toe te voegen 'tenminste als je gezegend bent met het vermogen om te tellen'. Dan schiet er weleens eentje in de lach, knikt instemmend om vervolgens gewoon door te gaan met het klagen over onbenulligheden. Ik weet het wel: ieder levenspijntje wordt op geheel individuele en unieke wijze ervaren. En daar moet je als serieuze hulpverlener met begrip en op reageren.

Maar, ik kan het niet laten om zeurpieten te confronteren met al het goede dat zij over het hoofd zien. Zo kreeg ik niet lang geleden een vrouw op mijn spreekuur die wanhopig was omdat haar man het huis had verlaten. Toen ik had vastgesteld dat zij hem door jarenlange vitterij eigenhandig het huis uit had gejaagd, stelde ik met haar een plan op om hem weer terug te krijgen. Door haar schuld te bekennen en beterschap te beloven, besloot hij een maand later om huiswaarts te keren; iets wat voor het hele gezin een opluchting was. Zij bekende dat, pas toen hij echt weg was, het tot haar doordrong hoeveel zij zou missen als hij definitief van haar zou scheiden.

Ik heb haar vervolgens een lange lijst van al zijn positieve eigenschappen laten maken en haar de opdracht gegeven hem iedere dag op minstens drie complimenten te trakteren. Dat kon ze, zegge en schrijve, precies twee weken volhouden en verviel toen weer in haar gebruikelijke geklaag. Ik daag u uit om het langer vol te houden en om mij te melden hoe het u bevalt.

UW REACTIES

Zo herkenbaar... Ik ben zo'n vrouw en ik heb mijn vorige partner op deze niet zo gepaste wijze de deur uitgejaagd. Natuurlijk zijn er meer oorzaken maar een zeurpiet dat ben ik. Kopjes en glazen die op MIJN manier in de kastjes moeten staan. De was waar niet aangekomen mag worden want dat gebeurt uiteraard nooit op de juiste (mijn) wijze. En mopperen.. heel veel mopperen. Over niets, over alles en over nog meer onzinnige dingen. Nu woon ik net 3 weken samen. Want het samenzijn in de weekenden was supergezellig. Het samenwonen zou dan niet veel anders kunnen zijn toch? Maar jawel ik zie het weer gebeuren, ik zie het mezelf gewoon doen! Zeuren over onnozele dingen. Waarom?? Gen flauw idee, misschien voel ik me wel bedreigd in mijn eigen omgeving. Misschien ben ik ook gewoon wel niet aardig. Allemaal excuses om het goed te praten. Niet fair maar wel handig. Maar de uitdaging om langer dan 2 weken, 3 complimenten per dag te maken durf ik wel aan. Nou had ik voor mezelf al bepaald iets aan mijn gedrag te veranderen. Daarom is mijn voornemen naast de uitdaging een dagboek bij te houden. Mijn doel is namelijk te weten waar het vandaan komt. Want de lieverd waarvan ik me partner mag noemen verdiend het om met respect behandeld te worden. Dus met ingang van nu beloof ik erg plechtig dat ik het meer dan 2 weken "probeer" vol te houden...

Petra Laferte, Lelystad

Hahaha, dat is nou typisch menselijk, het is moeilijk om te veranderen, dat merk ik ook aan mezelf... ik heb soms ook moeite om niet over pietluttige dingetje m'n bek open te trekken en te gaan zeuren. Maar heel vaak merk ik aan de reactie van mijn partner dat ik wel heel erg dom bezig ben. Ruzie hebben we vrijwel nooit, alleen hevige argumenten wisselingen. En als ik weer eens begin te zeuren, Denk kijk ik m'n partner recht in de ogen aan en merk aan haar wel of het terecht is...

Dennis Rietveld, Amersfoort

Sorry hoor maar dat gaat echt niet op! Ik ben zelf zeer positief en vrolijk maar na 5 jaar 'samen' wonen heb ik het echt gehad!!! Alles draait om eten, roken en koffie, op de bank in slaap vallen en nog te beroerd zijn om de vaatwasser leeg te halen (laat staan afdrogen!) alles laat hij slingeren tot (vuile) onderbroeken toe, die vind ik dan op de kapstok, op de gekste plaatsen ik ben niet met hem getrouwd, woon wel samen maar geen sex daar is hij te moe voor, hij is bij mij ingetrokken, uit een verwaarloost flatje, maar wist ik veel, de erfenis van mijn moeder is op en nu gaan al MIJN spullen er aan! Ik loop al een jaar te zeggen, ga weg, maar dat doet hij niet!!! En dat lijstje heb ik ook gemaakt maar er was maar een goed iets... Hij werkt en dan heb ik rust... Als hij eindelijk een keer gaat (snel hoop ik) dan is mijn huis een puinhoop vijf kinderen heb ik gehad, maar nog nooit zoveel om op te ruimen.

M. Mulder, Huizen

© 1996-2002 Dagblad De Telegraaf en Jeffrey Wijnberg
Alle rechten voorbehouden

UW REACTIES

Dus positief zijn, blijven en benaderen, waar boeken vol over worden geschreven in New Age sferen, die door de wetenschap worden gehekeld werken toch.....

Sia Veenstra
Amstelveen


Tel je zegeningen, volkomen mee eens. Ik houd niet van verjaarsvisite en de laatste keer begreep ik weer waarom. Er wordt wat afgeklaagd op zo'n avond. Het begint met het weer en het eindigt vaak, mede door de drank, met de roddel en achterklap over de zogenaamde vrienden die er natuurlijk niet bij zijn. Het mooiste is dan als er een echtpaar elkaar in het openbaar voor rotte vis gaat uitmaken. Tot grote hilariteit van de feestgangers worden dan de 'minpuntjes' doorgenomen en besproken met een ieder die denkt zich er mee te moeten bemoeien. Bekijk je partner weer eens opnieuw en zie de positieve kanten en klaag niet meteen.

Ronny Lammers
Mariaheide


Erg mee eens.. Je voornemen om gezonder te eten, dat valt in hetzelfde rijtje volgens mijÖ Wat zou dat toch eigenlijk zijn.. Zeuren, negativiteit, slechte gewoontes.. Waarom is dat toch makkelijker vol te houden en waarom zijn veranderingen zo moeilijk...

Marie-Claire
Ridderkerk


Helemaal waar natuurlijk en zeer herkenbaar! En om de waarheid te zeggen probeer ik zelf heel veel negatieve dingen optimistisch te bekijken. Maar wanneer MAG je dan wel TERECHT (?) klagen? Alleen als de klacht door anderen ook inderdaad het predikaat 'klacht' opgespeld krijgt en niet als onnodig gezeur gezien wordt? Dus als iemand erg veel last heeft van zijn verbande duim mag hij daar niets over laten blijken, integendeel, hij moet zich verheugen over het feit dat hij nog een duim heeft? En klagen over hoofdpijn mag niet, want je moet blij zijn dat je tenminste een hoofd hebt? "Dokter, kunt U dat mes uit mijn rug halen, ik ben blij dat ik mijn rug nog heb... EN... een extra mes!" Tja...

Marjolein
Hoofddorp

 

 

 




UW MENING

Mee eens? Niet mee eens? Laat het weten! Stuur uw mening naar De Psycholoog.


UW REACTIES!

De provocaties van onze psycholoog lokken over het algemeen veel reacties uit. Uw reacties op vorige provocaties vindt u in het provocatie-archief.