[advertentie]

De Telegraaf-iDe KrantNieuwsLinkSportLinkDFT.nlDigiNieuwsCrazyLife
www.wijnbergonline.nl

Publicatiedatum: 18-2-2002

VROUWELIJKE VRAGEN

Hebt u zich ooit afgevraagd hoeveel soorten vragen er zijn? Nee? Dan wordt het hoog tijd. Zo heb je de kleine vraag ("Mag ik even gebruik maken van uw toilet?") en de grote vraag ("Hoe lossen wij het fileprobleem op?"). Je hebt de retorische vraag - de vraag waar je geen antwoord op wilt horen - ("Ben je nu tevreden?!") of de filosofische vraag ("Waar moet dit heen?"). Een handige vraag is de wedervraag, een vraag die op de vraag "Hou je nog van mij?" de bal bij vrager teruglegt door te vragen "Waarom zou ik niet van je houden?". Mijn grootvader had nog de speciale categorie 'domme vragen'. Dat waren alle vragen waar hij geen antwoord op wist. Studenten hebben vooral last van rotvragen; vragen op examens waarvan de antwoorden nergens in het boek staan en waar spontaan, creatief en ter plekke over nagedacht moet worden. Dan heb je de flauwe vraag ("Kijk je nooit in de spiegel?"), de noodvraag ("Is er een dokter in de zaal?"), en de impliciete vraag ("Waarom denken mannen maar aan n ding?"). Gemakkelijk is de mannelijke vraag ("Kun je een biertje voor me halen?" of "Waar zijn mijn autosleutels?"). Maar, een echt probleem is de vrouwelijke vraag.

Want, vrouwelijke vragen zjn namelijk geen vragen. En voor mij is het elke dag weer lachwekkend om te zien dat mannen niets doorhebben. Nu kun je dat de man nauwelijks kwalijk nemen omdat hij door de vrouw voortdurend op het verkeerde been wordt gezet. Als een trouwe heldhaftige sukkel blijft de man daarom zoeken naar antwoorden, terwijl vrijwel alle vrouwelijke vragen gewoon bedoeld zijn als verwijt. En voordat hij het weet, is de man in een ruzie verwikkeld over iets waarvan hij na een minuut al niet meer weet hoe hij daarop is uitgekomen:
Waar was je tussen de middag?
Gewoon op kantoor.
Waarom kon ik je niet bereiken?
Misschien omdat ik een broodje ophaalde.
Had je geen brood mee?
Vergeten.
Ja, je vergeet de laatste tijd wel meer.
Wat dan?
Je weet zeker niet eens wat voor speciale dag het vandaag is?
Nee.
Kijk, dat bedoel ik nou.

De weinige vragen van de vrouw die geen verwijt zijn, zijn ook geen echte vragen. Dat soort vragen valt in de categorie gevoelsuitingen van twijfel, verdriet of zorg. En als hij - zo masochistisch zijn mannen nu nmaal - toch concrete antwoorden gaat bedenken, dan is zijn relatiegeluk ook in luttele seconde verleden tijd:
Vind jij het een goed idee als ik een andere jurk aantrek?
Ja, misschien iets vrolijks.
Hoezo ben ik niet vrolijk?
Dat zei ik niet.
Ik ben niet doof.
Ach laat maar.
Ja, maak je er maar weer gemakkelijk vanaf.

Misschien dat u nu begrijpt waarom het de man moet zijn die de vrouw ten huwelijk vraagt. Zou de vrouw het doen, dan luidde de vraag: "Waarom kijk je liever TV dan naar mij?" En zou het menselijk ras in rap tempo uitsterven.


© 1996-2002 Dagblad De Telegraaf en Jeffrey Wijnberg
Alle rechten voorbehouden

 


UW MENING

Iedere maandag schrijft psycholoog Jeffrey Wijnberg een column in De Telegraaf. Zijn vaak verrassende zienswijze maakt natuurlijk ook deel uit van De Psycholoog. Mee eens? Niet mee eens? Laat het weten!


PSYCHO-ARCHIEF

Wat schreef Wijnberg nog meer in De Telegraaf? Bekijk zijn oude columns!