Wisselgeld

Voor de bancaire sector is betrouwbaarheid uiterst belangrijk. Als er geen vertrouwen is in een bank, zal de klant die bank mijden.

Daarom komt voor de Nederlandse banken en hun overkoepelende vereniging, de inval van controlerende ambtenaren zeer ongelegen.

Bij Europese en Nederlandse autoriteiten bestaat het vermoeden dat de banken onderling afspraken hebben gemaakt over de tarieven die gelden voor het wisselen van geld in andere valuta's. Zo'n kartel is verboden.

De banken zijn niet blij met de invallen van de controleurs. Hun imago staat op het spel. En natuurlijk bezweren zij dat er geen kartel is.

Maar ook bij de bankiers moet toch enig begrip zijn voor de argwaan van de overheid en het onderzoek dat nu loopt. Sinds de invoering van de euro zijn de wisselkosten veranderd. Het wisselen van kleine bedragen is duur geworden. Bovendien zitten de wisselkosten van de banken dicht bij elkaar.

Om de Europese bevolking te winnen voor de euro, is als argument onder andere het wegvallen van de wisselkosten genoemd. Daar komt tot nu toe bitter weinig van terecht.

En juist om het vertrouwen van de bevolking in de euro te behouden, is het noodzakelijk elke argwaan over kartelvorming van de banken weg te nemen. Hoe vervelend het onderzoek voor de banken ook is, het is onontkoombaar.

Artikel 3 der Statuten

Ranzig

In een zogenaamde vertrouwelijke notitie heeft de vakcentrale FNV gesteld dat het eigen-huisbezit zwaarder moet worden belast, door de hypotheekrente slechts aftrekbaar te maken tegen het tarief van de eerste belastingschijf.

Verder moet het huurwaardeforfait omhoog.

Het houdt maar niet op, dit soort tergend, regelmatig terugkerend gezeur over de aftrek van de hypotheekrente.

Is het niet een links politiek kopstuk, dan is het wel een studeerkamergeleerde of, zoals nu, de FNV die weer het zoveelste ballonnetje oplaat.

Als de bewoners van een eigen huis maar nòg meer wordt afgepakt dan al gebeurt, en als er maar nòg verder genivelleerd wordt.

Daar gaat het om. Om niets anders.

Dat de FNV in dit geval er gauw bij zegt dat de notitie niet officieel is en maar de mening van één persoon binnen de centrale weergeeft, riekt trouwens nogal ranzig.

Men laat het voorstel wel degelijk naar buiten komen, en benadrukt tegelijk het iets gematigder maar maatschappelijk toch net zo goed onacceptabele standpunt dat de rente-aftrek afgetopt moet worden.

De bedoeling is duidelijk: hoe meer gezeur, hoe groter de kans dat er ergens iets van blijft hangen.