6e etappe - 17 juli

'Cipo' steelt de show

Met een dubbele kus op de blozende wangen van een Italiaanse verslaggeefster begint het theater Cipollini. De komedie duurt zo'n vijftien minuten en gaat een beetje over wielrennen. Lachen is veel belangrijker voor Mario Cipollini, want het leven in de Tour de France is toch al zo saai. Pas als de finish in zicht komt, en hij de parfum van de ronde-miss kan opsnuiven, wil 'Il magnifico' wel even in actie komen. Er moet toch iets gedaan worden voor de paar ton die er maandelijks binnenkomt? Daarom verheft 'Cipo' in de straten van Brive-la-Gaillarde even zijn gespierde achterwerk. De inspanning is meer dan voldoende om voor de tweede keer in deze tamme Tour toe te slaan.

Na de nodige grappen en grollen wordt Cipollini plotseling serieuzer als de naam van zijn vermaarde landgenoot Gino Bartali valt. Ruim een halve eeuw geleden won de generatiegenoot van Fausto Coppi twaalf ritten en twee keer de Tour: in 1938 en in 1948. Als kleuter genoot Cipollini van de heldenverhalen over Bartali. "Op het plein voor het huis van mijn ouders speelde ik Bartali tegen Merckx. Met poppetjes op een fiets. Dat Merckx veel en veel later was geboren, wist ik niet eens. Ik kende alleen zijn naam. Soms won hij, maar meestal liet ik Gino de sprint winnen. De afgelopen weken lag hij in het ziekenhuis, gelukkig is hij nu weer thuis. Zaterdag viert hij zijn verjaardag. Van harte beterschap Gino."

Even werd het stil onder de Italiaanse pers. Toen vervolgde Cipollini zijn verhaal: "Ik kwam naar de Tour voor de gele trui. Door twee valpartijen mislukte dat. Nu zit mijn lichaam onder de schaafwonden. Elke dag heeft mijn soigneur twaalf pleisters nodig. Maar mijn vorm is super. Toen ik het koersboek bestudeerde, dacht ik dat ik kansloos was. Al die heuvels, niets voor mij. Onderweg raakte ik bij een rotonde ook nog eens Mario Scirea kwijt. Hij wil nog weleens voor wat afleiding zorgen."

Nadat de achtervolging op Vasseur, Sciandri en Rodriguez in alle hevigheid werd ingezet, begon de vedette van Saeco langzaam in zijn kansen te geloven. Met name Telekom zette alles op de kaart Zabel. Nadat Vasseur als laatste was ingelopen, begonnen de helpers van Cipollini mee te werken. "Opeens dook ook Scirea weer op. Met Fagnini is hij de man die mij in de laatste kilometer moet lanceren. Hij bracht mij tot Zabel. Ik ben lekker in zijn wiel gaan zitten. Een versnelling was voldoende. Eigenlijk heb ik deze etappe zonder moeite gewonnen."

Stuart O'Grady behield moeiteloos zijn gele trui. Op het zware parcours weigerde teammanager Legeay zijn ploeg op te blazen. Daarom werd Cédric Vasseur, vorig jaar winnaar in La Châtre en vijf dagen drager van de gele trui, vooruit gestuurd. De tactiek leverde O'Grady zijn tweede gele trui op. "In mijn vaderland Australië is de gekte in alle hevigheid losgebarsten", glunderde 'Stewie'. "Het nieuws opende zelfs met mijn gele trui. Op alle voorpagina's stond mijn foto. Na Phil Anderson in 1991 ben ik de tweede Australische gele truidrager. Dat vinden de Australiërs prachtig."

Vandaag dient O'Grady zijn gele trui in te leveren. De tijdrit in de Correze zal meer duidelijkheid verschaffen over de onderlinge verhoudingen. Voor Mario Cipollini staat er vandaag een halve snipperdag op het programma. "Zondag gaat de Tour voor mij weer verder. Ik heb nog niet eerder gedacht aan een derde ritzege, maar nu jullie erover beginnen, lijkt de etappe naar Montauban een mooie gelegenheid om mijn aantal overwinningen in de Tour op tien te brengen. Kom ik weer een beetje dichter in de buurt van Bartali."

Van Jeroen Blijlevens had de enige wielrenner met een mondiale uitstraling geen enkele last. De mannen van TVM-Farm Frites meldden zich wel in de finale, maar verspilden hun energie. "Ik heb gewoon te lang gewacht", bekende Blijlevens. "Toen raakte ik ingesloten. Misschien ben ik na die val van donderdag voorzichtiger geworden. Ik heb niets overgehouden, maar heb wel de schrik in mijn benen. Toch mag dat geen reden zijn om hier niet mee te spurten. Echt, ik heb ook zelf geen verklaring voor mijn optreden."

Van dergelijke mentale blokkades heeft Mario Cipollini zelden last. De fietsende levenskunstenaar spoedde zich na zijn slapstick richting hotel. "Een massasprint en een heerlijke massage, in de Tour zijn dat mijn hoogtepunten. Op zo'n bed, lekker wegdromen. Met deze tweede sprintzege kan ik al gaan dromen over de Italiaanse stranden. Maar die zijn nog ver weg."

Met een dikke knipoog naar de Italiaanse verslaggeefster: "Ook de persconferenties beginnen mij steeds beter te bevallen. Jullie moeten er niet vreemd van opkijken wanneer ik hier nog een paar keer verschijn."

Zesde etappe La Chatre - Brive (zonder renners Festina): 1. Cipollini (Ita/SAE) 204,5 km in 5.05.32, 2. Minali (Ita/RIS), 3. Svorada (Tsj/MAP), 4. Moncassin (Fra/GAN), 5. Zabel (Dui/TEL), 6. Steels (Bel/MAP), 7. Traversoni (Ita/MER), 8. BLIJLEVENS (TVM), 9. Magnien (Fra/FDJ), 10. Hincapie (VSt/USP), 11. Bongioni (Ita/ASI), 12. McEwen (Aus/RAB), 13. Simon (Fra/GAN), 14. Leonardo Guidi (Ita/PLT), 15. Zanini (Ita/MAP), 16. Turicchia (Ita/ASI), 17. Tsjmil (Bel/LOT), 18. O'Grady (Aus/GAN), 19. Ferrigato (Ita/VIT), 20. Gaumont (Fra/COF), 22. Vierhouten (RAB), 28. Van Bon (RAB), 50. Boogerd (RAB), 52. Moerenhout (RAB), 91. De Jongh (TVM), 104. Knaven (TVM), 125. Den Bakker (RAB), 138. Jonker (RAB), 150. Voskamp (TVM), 181 en laatste: Fornaciari (Ita/SAE) op 4.21. Uitgevallen: Fabrizio Guidi (Ita/PLT), Martinello (Ita/PLT).